مدل‌سازي شكوفايي براساس سيستم‌هاي فعال‌سازي و بازداري رفتاري با ميانجيگري شخصيت تاريك در دانشجويان دورهٔ دكتري رشته‌هاي علوم انساني

زمينه و هدف: سيستم‌هاي فعال‌سازي و بازداري رفتاري نقش اساسي در تنظيم هيجانات دارند و وجود اختلال در هريك از اين سيستم‌ها مي‌تواند منجربه بروز ناتواني‌هايي در افراد شود. پژوهش حاضر با هدف مدل‌سازي شكوفايي براساس سيستم‌هاي فعال‌سازي و بازداري رفتاري با ميانجيگري شخصيت تاريك در دانشجويان دورهٔ دكتري رشته‌هاي علوم انساني صورت گرفت.روش‌بررسي: اين پژوهش به‌روش توصيفي‌تحليلي از نوع مدل‌سازي انجام شد. جامعهٔ آماري پژوهش را تمامي دانشجويان رشتهٔ علوم انساني مقطع دكتري دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران در سال تحصيلي ۹۹-۱۳۹۸ به تعداد ۱۶۲۱ نفر تشكيل دادند. از بين آن‌ها ۷۷۰ نفر داوطلب واجد شرايط به‌‌روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب و وارد مطالعه شدند. براي جمع‌آوري داده‌هاي لازم از پرسش‌نامه‌ٔ شكوفايي (سليماني و همكاران، ۱۳۹۴) و پرسش‌نامهٔ شخصيت تاريك جونز و پالهس (جونز و پالهس، ۲۰۱۴) و پرسش‌نامهٔ سيستم فعال‌سازي و بازداري رفتاري كارور و وايت (كارور و وايت، ۱۹۹۴) استفاده شد. تحليل داده‌ها با روش مدل‌سازي معادلات ساختاري در سطح معناداري ۰٫۰۵ و در نرم‌افزارهاي SSPS نسخهٔ ۲۴ و Amos نسخهٔ ۲۲ صورت گرفت.يافته‌ها: نتايج نشان داد، اثر كل سيستم بازداري رفتاري بر شكوفايي (۰٫۰۰۱ p، ۰٫۴۴۵-=β) و سيستم فعال‌سازي رفتاري بر شكوفايي (۰٫۰۰۱ p، ۰٫۶۶۹=β) معنادار است؛ همچنين شاخص‌هاي نكويي برازش حاكي‌از برازش مناسب مدل است (۲٫۹۸=X2/df و ۰٫۹۰۱AGFI=   و ۰٫۸۹۸GFI=  و ۰٫۹۰۸CFI=، و ۰٫۰۷۹=RMSEA).نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي اين پژوهش مي‌توان نتيجه‌گيري كرد، مدل‌سازي شكوفايي براساس سيستم‌هاي فعال‌سازي و بازداري رفتاري با ميانجيگري شخصيت تاريك از نظر آماري معنا‌دار بوده و مدل از اعتبار لازم برخوردار است.