پديدارشناختي قدرت سازماني و رويكردهاي رواني آن: تبيين استعارۀ پديدۀ فشار اسمزي

هدف پژوهش حاضر مطالعۀ قدرت در سازمان هاي آموزشي با رويكرد پديدارشناختي است. در اين نوشتار، پديدۀ قدرت و منابع و توانايي نسبي آن در تبيين جنبه ‌هاي رفتاري منابع انساني در سازمان بررسي شده‌‏اند. روش پژوهش حاضر كيفي از نوع پديدارشناختي است. مشاركت‌‏كنندگان پژوهش كارشناسان آموزش و پرورش شهرستان سميرم بودند كه با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند و معيار اشباع نظري يافته ها، با 13 نفر از آن‏ها مصاحبۀ نيمه ساختاريافته انجام شد. تحليل يافته ها نيز با روش تحليل مضمون انجام شد. ملاك ‏‌هاي ارزيابي پژوهش كيفي شامل اعتمادپذيري، انتقال ‏‌پذيري، قابليت اطمينان و تأييدپذيري بررسي شدند و بر اساس آن، روايي و پايايي پژوهش تأييد شد. با تحليل يافته ‌ها، 126 مضمون پايه، 25 مضمون سازمان ‌دهندۀ سطع اول و 5 مضمون سازمان دهندۀ سطح دوم شناسايي و استخراج شدند كه حول محور مضمون فراگير پديدۀ قدرت سازماني قرار گرفتند. 5 مضمون سازمان‏دهندۀ سطح دوم شامل مفهوم قدرت، منابع قدرت، گرايش به منابع قدرت، پيامدهاي گرايش به منابع قدرت و راهكارهاي مديريت قدرت شناسايي شدند. نتايج پژوهش نشان داد در سازمان همواره كاركناني هستند كه با وجود ضعف‌‏هاي علمي، تجربه ‌اي و مهارتي، با حركت از واحدها، بخش‌‏ها يا مراكز با غلظت كم‏ قدرت به سمت غشاي قدرت در سازمان، به دنبال نفوذ و كسب منافع فردي هستند.