بررسي و قياس منادشناسي لايب نيتس و بسيط الحقيقه ملاصدرا

از جمله مسائل مهم و اساسي فلسفه كه طي سده هاي اخير مورد بحث قرار گرفته است ، قاعده بسيط الحقيقه و يا حقيقت بسيط و غير مركب در ميان حكما و فلاسفه شرق و غرب عالم بوده است . اين قاعده جايگاه ويژه اي جهت حل ساير مسائل فلسفي و بويژه اثبات توحيد يا وحدانيت داشته است .ملاصدرا (صدرالدين شيرازي) معتقدبه قاعده بسيط الحقيقة كلُالاشياء و ليس بشي ءٍ منها است، به معناي بسيط حقيقي همه اشيا است، در حالي كه هيچ‌يك از اشيا نيست؛ يعني واجد كمالات و جهات وجودي و خير همه چيز، و فاقد نقايص و حدود و تعيّنات آنهاست وي اين قاعده را از غوامض علوم الهي دانسته و درك حقيقت آن را جز براي كساني كه از جانب حق تعالي به سرچشمه علم و حكمت راه مي يابند، آسان ندانسته استاز طرف ديگر لايب نيتس از فلاسفه بزرگ غرب نيز با بيان جوهر فرد يا مناد به بررسي و تحليل و اثبات آن همت گماشته است . لايب نيتس معتقد بود كه مناد جوهري است منفرد و بخش ناپذير و عنصري و داراي خاصيت هاي متعدد، ولي چون بسيط است اجزايي ندارد. بنابر آنچه در اين مقاله آمده است وجود بسيط ، وجود مطلق و نامتناهي به يك معنا هستند و اين مطلبي است مشترك بين ملاصدرا و لايب نيتس