طراحي مدل تصميم‌گيري كوانتومي در مديريت استراتژيك: رويكردي براي مقابله با عدم قطعيت‌هاي سازماني

اين تحقيق به بررسي مدل‌هاي تصميم‌گيري كوانتومي در مديريت استراتژيك و نقش آن‌ها در مقابله با عدم قطعيت‌هاي سازماني پرداخته است. در دنياي پيچيده و متغير امروز، مدل‌هاي سنتي تصميم‌گيري قادر به تحليل دقيق و بهينه وضعيت‌هاي پيچيده و مبهم نيستند. مدل‌هاي كوانتومي، با استفاده از اصول نظريه كوانتوم، به تحليل هم‌زمان گزينه‌ها و وضعيت‌هاي مختلف پرداخته و به مديران اين امكان را مي‌دهند كه تصميمات استراتژيك بهتري در شرايط عدم قطعيت اتخاذ كنند. اين تحقيق با استفاده از روش تحليل مضمون، مضامين اصلي و كدهاي فرعي مرتبط با كاربرد مدل‌هاي كوانتومي در مديريت استراتژيك را شناسايي كرده و آن‌ها را در پنج طبقه اصلي طبقه‌بندي كرده است. نتايج نشان مي‌دهد كه اين مدل‌ها مي‌توانند به‌طور مؤثري به مديران در تحليل ريسك‌ها، پيش‌بيني آينده و اتخاذ تصميمات مبتني بر داده‌هاي پيچيده كمك كنند. همچنين، چالش‌ها و موانع پياده‌سازي اين مدل‌ها در سازمان‌ها نيز شناسايي شده است. در نهايت، پيشنهادات كاربردي براي بهبود استفاده از مدل‌هاي كوانتومي در تصميم‌گيري‌هاي استراتژيك ارائه شده است.