اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي بر راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان، بهزيستي روان‌شناختي و سازگاري اجتماعي دانش‌آموزان دختر متوسطه دوره‌ اول

اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي بر راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان، بهزيستي روان‌شناختي و سازگاري اجتماعي دانش‌آموزان دختر متوسطه دوره‌ اول انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و در چارچوب يك مطالعه‌ نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل صورت گرفت. جامعه‌ آماري شامل كليه‌ دانش‌آموزان دختر متوسطه دوره‌ اول شهر گچساران در سال تحصيلي 1402-1401 بود كه با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي، 36 دانش‌آموز انتخاب و به‌طور تصادفي به دو گروه آزمايش (18 نفر) و كنترل (18 نفر) تقسيم شدند. ابزارهاي اندازه‌گيري مورد استفاده در پژوهش شامل پرسش‌نامه تنظيم‌‌ شناختي هيجان (گارنفسكي و كرايج، 2006)، پرسش‌نامه بهزيستي روان‌شناختي (ريف، 1989) و پرسش‌نامه سازگاري اجتماعي (سينها و سينگ، 1993) بود. اعضاي گروه آزمايش در 10 جلسه تحت آموزش مهارت‌هاي زندگي قرار گرفتند درحالي كه گروه كنترل هيچ آموزشي دريافت نكرد. براي تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها از روش‌هاي آمار استنباطي تحليل كوواريانس چندمتغيره و تك‌متغيره و نرم‌افزار آماري 22SPSS- استفاده شد. نتايج نشان داد كه آموزش مهارت‌هاي زندگي باعث افزايش بهزيستي روان‌شناختي و سازگاري اجتماعي و همچنين كاهش راهبردهاي منفي تنظيم شناختي هيجان در دانش‌آموزان دختر متوسطه دوره‌ اول شد. براين‌اساس مي‌توان با طراحي مداخلات مبتني بر مهارت‌هاي زندگي گام‌هاي اساسي در توانمندسازي روان‌شناختي و هيجاني نوجوانان برداشت.