تربيت به منزله يك سرمايه‌ اجتماعي در پسامدرن

هدف از پژوهش حاضر بررسي تربيت به مثابه‌ يك سرمايه‌ اجتماعي در پسامدرن است. اين پژوهش از نوع كتابخانه‌اي و مبتني بر مقالات و رفرنس‌هاي داخلي و خارجي است. نتايج پژوهش بيانگر اين مطلب است كه پسامدرنيسم از آنجا كه ديدگاهي منتقدانه در برابر معضلات و بن‌بست‌هاي مدرنيته دارد معتقد است مدرنيته قادر به پاسخگويي به بسياري از نيازهاي بشري نمي باشد و از ديدگاه تربيتي ايده‌هاي جديدي را مطرح كرده كه باعث تشخيص ضعف‌ها و بحران‌هاي نظام آموزشي مدرنيسم شده است؛ از جمله بهره‌گيري از روش ساختارزدايي متون آموزشي، حمايت از محلي‌گرايي و منطقه‌اي شدن در نظام آموزشي، توجه به عنصر ديگري در تعليم و تربيت، توجه خاص به نقد و انتقاد، توصيه به آموزش و پرورش گفت‌وگومحور، تأكيد بر روش‌هاي كيفي تحقيق در زمينه‌ علوم انساني و علوم تربيتي محل نقد و انتقاد و بازنگري مي باشد.در نهايت مي‌توان گفت شناسايي آموزه‌هاي تربيتي پست‌مدرن و پي بردن به نقاط قوت و ضعف آن مي‌تواند به افزايش آگاهي و ارتقاي سطح دانش مربيان و متربيان براي مواجهه با اين نحله‌ فكري كمك كند.