بررسي پديدارشناسانه عوامل و آثار انس با قرآن از منظر دانش‌آموزان

يكي از مهم‌ترين مباحث حوزه قرآني، انس با قرآن است. پژوهش حاضر با هدف واكاوي فهم دانش‌آموزان درخصوص عوامل و آثار انس با قرآن به‌انجام رسيد. در اين پژوهش سعي شد تا با رويكرد پديدارشناسانه، به بازسازي معنايي و استخراج مقولات از نوع فهم و ارزيابي دانش‌آموزان درباره عوامل و آثار انس با قرآن پرداخته شود. گردآوري داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه بازپاسخ و مصاحبه انجام شد. از ميان دانش‌آموزان استان كرمان در سال تحصيلي 1400ـ1401، هفده نفر نمونه پژوهشي به‌صورت هدفمند مطابق با اصل اشباع نظري داده‌ها انتخاب شدند. تجزيه و تحليل يافته‌ها براساس ديدگاه كرسول (2012) و كاترين كارتر (1993) انجام گرفت. نتايج به‌دست‌آمده از عوامل مؤثر در انس با قرآن در دانش‌آموزان تحت سه مقوله فراگيرِ فردي، خانوادگي و اجتماعي بدين شرح است؛ مقوله فردي با زيرمجموعه عوامل ماوراي طبيعي، خدمت به جامعه، علايق شخصي، ارضاي نيازها و اجر اخروي؛ مقوله خانوادگي با عوامل ترغيب، توصيه و همراهي خانواده و فضا و جو حاكم بر خانواده؛ و مقوله اجتماعي با عوامل معلم، دوستان، رسانه جمعي، مسجد و جلسات قرآني. همچنين آثار انس با قرآن با تأكيد بر سه عامل دانش، نگرش و رفتار در ساحات تربيت ديني، اخلاقي، علمي، عاطفي و اجتماعي به‌صورت روابط پايدار و متقابل در اين مقاله بيان شدند.