واكنش‌ مديران در مواجهه با ابهام: واكاوي رابطه بين گزارشگري مالي محافظه‌كارانه و اقدامات احتياطي سرمايه‌گذاري با توجه به شرايط رشد اقتصادي

هدف: در پژوهش حاضر رابطه بين محافظه‌كاري در گزارشگري مالي و اقدام احتياطي مديران در فرآيند سرمايه‌گذاري با توجه به شرايط اقتصادي در وضعيت ابهام مورد كنكاش قرار گرفته است. روش: محافظه‌كاري از نوع غيرشرطي طبق مدل مطرح شده توسط گيولي و هاين (2000) و اقدامات احتياطي سرمايه‌گذاري مديران طبق الگوي مطرح شده توسط هسيه و همكاران (2012) اندازه‌گيري شدند. تعداد 204 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زماني 7 ساله از 1391 تا 1397 به عنوان جامعه آماري پژوهش غربال شدند. يافته‌ها: يافته‌ها بيانگر اين است كه اقدامات احتياطي مديران در فرآيند سرمايه‌گذاري تأثير معني‌دار و منفي بر محافظه‌كاري در گزارشگري مالي دارد؛ به علاوه، شرايط رونق اقتصادي تأثير معني‌دار و منفي بر محافظه‌كاري در گزارشگري مالي دارد. همچنين، رابطه بين محافظه‌كاري در گزارشگري مالي و اقدامات احتياطي مديران در فرآيند سرمايه‌گذاري تحت تأثير شرايط رشد اقتصادي قرار دارد. نتيجه‌گيري: شواهد بيانگر آن است كه هم در حالت كلي و هم در دوره رونق اقتصادي، اعمال رويه محافظه كارانه در گزارشگري مالي و اقدامات احتياطي سرمايه‌گذاري شركت‌ها راه‌حل‌هاي جايگزين بكار گرفته شده توسط مديران در مواجهه با ابهام هستند. در حقيقت، شركت‌هاي مواجه با اقدامات احتياطي سرمايه‌گذاري مديران، از محافظه‌كاري كمتري برخوردارند