عملكرد خروجي حالت تركيب‌سوز 25% بنزين- 75% گاز طبيعي و مقايسه آن با حالت گازسوز ‏

با افزايش جمعيت و صنعتي شدن جوامع در حال حاضر دنيا با مشكل آلودگي زيست‌محيطي‌ روبرو شده‌است. سهم خودروهاي سواري از دي‌اكسيدكربن توليد شده توسط بخش حمل‌ و نقل حدود 40 درصد است و باتوجه به اينكه نوع سوخت اثر قابل توجهي در توليد اين گاز گل‌­خانه‌­اي دارد، پژوهشگران در صدد جايگزيني گاز‌ طبيعي كه از سوخت‌هاي در دسترس و ارزان قيمت بخصوص در كشورهاي با منابع گاز‌ طبيعي فراوان است، به‌جاي بنزين هستند. اما استفاده از هر يك از سوخت‌هاي بنزين و گازطبيعي به ‌تنهايي داراي مزايا و معايبي از نظر ترموديناميكي‌، آلايندگي و اقتصادي است و لذا ترجيح يكي بر ديگري را مشكل مي‌كند. بنابراين مي‌توان با طراحي موتورهاي اشتعال‌جرقه‌اي تركيب‌سوز با سوخت بنزين‌ و گاز طبيعي معايب كاركرد با هر يك از اين سوخت‌ها به‌صورت تك‌گانه را كمرنگ كرده و به حالت مناسب از نظر عملكرد و ميزان توليد آلايندگي موتور دست‌يافت. در كار حاضر نتايج تجربي از يك موتور پژوهشي تك استوانه‏ در دو حالت تركيب سوز 25% بنزين-75% گازطبيعي و تك­‌سوز گازطبيعي تحت شرايط نسبت هم‌ارزي 1، بار كامل و نسبت تراكم و سرعت موتور همسان استخراج و باهم مقايسه و بررسي شده است. نتايج حاصله نشان داد كه پيش‌‏رسي‏ بهينه حالت تركيب سوز كمتر از حالت گازسوز شد و حداكثر گشتاور خروجي و بازده حجمي حالت تركيب‌سوز بترتيب حدود 5.5% و 1.7% بيشتر از حالت گازسوز بود. همچنين مشاهده شد كه در پيش‌‏رسي‏­‌هاي بهينه، بازده تبديل سوخت حالت تركيب‌­سوز حدود 6.5% بيشتر از مقدار مربوط به حالت گازسوز بود. بعلاوه، دماي گازهاي خروجي حالت تركيب‌سوز در پيش‏رسي‏ بهينه بيشتر از حالت گازسوز ملاحظه شد.