آلودگي ماهي شانك زردباله و شانك دونواري خليج فارس به انگل هاي پرياخته

در سال هاي اخير تلفات زيادي در اثر آلودگي هاي انگلي از قبيل آلودگي به انگل هاي كاليگوس و لپئوفتيروس اتفاق افتاده است اما اكثر گزارشات مربوط به آزاد ماهيان بوده است اما مطمئنا اين بيماري ها در گونه هاي ديگر دريايي نيز مشكل ساز خواهند بود. ماهيان شانك زردباله و شانك دونواري از جمله ماهيان مهم خليج فارس و درياي عمان مي باشند كه از ارزش اقتصادي و بازارپسندي خوبي برخوردار هستند. علي رغم اهميت اين ماهيان، تاكنون بررسي جامعي در ارتباط با بررسي آلودگي كرمي اين ماهيان صورت نگرفته است. در اين تحقيق كه هدف آن بررسي ميزان شيوع و شدت آلودگي ماهيان شانك زردباله و شانك دو نواري به انگل هاي پرياخته بوده است، 40 قطعه ماهي شانك زردباله و 40 قطعه ماهي شانك دو نواري تازه از ماهي فروشان سطح شهر اهواز خريداري شده و مورد بررسي قرار گرفتند. ابتدا طول كل، طول استاندارد، عرض بدن و وزن هر ماهي جداگانه اندازه گيري شد سپس اندام هاي مختلف بدن ماهي با روش هاي انگل شناسي متداول از لحاظ آلودگي به انگل هاي كرمي بررسي گرديد. از 40 قطعه ماهي شانك دونواري مورد مطالعه 39 قطعه (97.5 درصد) به انواع انگل ها آلوده بودند كه به ترتيب 95 درصد به ترماتودها، 55 درصد به نماتودها و 32.5 درصد به سخت پوستان بوده است. بيش ترين ميزان آلودگي در آبشش 78.5 درصد مشاهده گرديد. انگل هاي شناسايي شده در اين ماهي شامل: ترماتودهاي مونوژن آبشش گونه پلي لابرويدس و لاملاديسكوس، ترماتودهاي ديژن اسمفيلودورا و سينكوليوم، نماتودهاي كاپيلوسپرورا و كاپيلاريا، گناتاستوما، رافيدآسكاريس، و كونتراسكوم و سخت پوستان كاليگوس و لپئوفتريوس بوده است. از 40 قطعه ماهي شانك زردباله مورد مطالعه، 31 قطعه آن ها (75%) به انگل ها پرياخته آلوده بوده اند كه به ترتيب شامل: 55 درصد سخت پوست، 45 درصد نماتود 37.5 درصد ترماتود بوده است. انگل هاي شناسايي شده در اين ماهي عبارتند از: لارو نماتودهاي كنتراسكوم، گناتوستوما و آنيزاكيس، ترماتود ديزن اسمفيلودورا، ترماتود مونوژن و سخت پوستان اكترس، كاليگوس و لپئوفتريوس بوده است