غم غربت در شعر معاصر

نوستالژی یا غم غربت، در اصطلاح به حسّ دلتنگی و حسرت انسان‌ ها نسبت به گذشته و به آن چیزهایی است كه در زمان حال آنها را از دست داده‌ است. اوضاع و احوال سیاسی، اجتماعی و كلاً وضع زندگی انسان‌ ها در ایجاد حسّ نوستالژی مؤثر است. تقریباً تمام شاعران و هنرمندان در آثار خود به نحوی غم غربت و دلتنگی ‌های حاصل از آن را با ابزارها و تصویرهای شعری گوناگون بیان كرده‌ اند؛ ولی در نزد بعضی از آنان این غم، تبدیل به ابزار هنری خاص، برای بیان عواطف شخصی شده است. در شعر معاصر، منوچهر آتشی، نادر نادرپور و مهدی اخوان ثالث از این گروه به شمار می ‌روند. در این مقاله با پژوهش در شعر این شاعران، غم غربت، علّت ‌ها و شیوه‌ های بیان آن تحلیل و بررسی شده است.