تغييرات مرفولوژيك مايكوباكتريوم توبركلوزيس بعد از مجاورت با عصاره كلروفرمي سير

زمينه و هدف : بيماري سل يكي از مشكلات بهداشتي جهان است. مقاومت دارويي مايكوباكتريوم توبركلوزيس نياز دستيابي به داروهاي جديد را به طور جدي مطرح ساخته است. سير به عنوان يكي از گياهان دارويي سرشار از موادي است كه مي تواند در درمان عفونت هاي ميكروبي كاربرد داشته باشد. هدف از انجام اين مطالعه بررسي تغييرات مرفولوژيك مايكوباكتريوم توبركلوزيس بعد از مجاورت با عصاره كلروفرمي سير بود. روش بررسي: در اين مطالعه in vitro مايكوباكتريوم توبركلوزيس سويه استاندارد H37RV و سويه هاي جدا شده از بيماران با غلظت هاي مختلف عصاره كلروفرمي سير در زمان هاي 12و24و48 و 72 ساعت در محيط آبگوشتي ميدل بروك 7H9 Broth و محيط لون استاين جانسون كشت داده شد. تغييرات شكلي باكتري در مطالعه ميكروسكوپي بر روي مرفولوژي باكتري و در مطالعه ماكروسكوپي شكل ظاهري، قوام و سطح كلني ايجاد شده در محيط لون استاين جانسون بررسي شد. يافته ها : مجاورت عصاره كلروفرمي سير با باكتري موجب تبديل كلني باكتري از شكل خشن با سطح گل كلمي به حالت صاف و موكوئيدي شد. در مطالعه ميكروسكوپي در زمان هاي مختلف تغييرات شكلي باكتري از باسيل به كوكسي به خوبي مشهود بود. همچنين مشخص شد كه در زمان هاي 48و72 ساعت مجاورت غلظت mg/ml67/0 از عصاره سير با سويه حساس استانداردH37RV و سويه هاي كلينيكي مقاوم به دارو جدا شده از بيماران اثر مهاري دارد. نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه از نظر تغييرات مرفولوژي، باسيل سل در مقايسه با آنتي بيوتيك هاي رايج و كنترل منفي باعث تبديل باكتري از حالت باسيلي به كوكوباسيل و تغيير كلني از ظاهري خشن به صاف شده و ميزان رشد را كاهش مي دهد.