مقايسه سطح سرمي لپتين و هورمون هاي تيروئيدي در زنان چاق و غير چاق

زمينه و هدف : در پاتوژنز چاقي عوامل بسياري از جمله سطح لپتين سرم و هورمون هاي تيروئيدي نقش دارند. اين مطالعه به منظور مقايسه سطح سرمي لپتين و هورمون هاي تيروئيدي در زنان چاق و غيرچاق در شهر شيراز طي سال 1385 انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه مورد - شاهدي، 35زن با نمايه توده بدن بيشتر يا مساوي Kg/m230 به عنوان گروه چاق (مورد) و 35 زن با نمايه توده بدن طبيعي كمتر از 25 به عنوان گروه غيرچاق (شاهد) انتخاب شدند. اطلاعات دموگرافيك و اندازه هاي تن سنجي شامل قد، وزن، محيط دور كمر و دور باسن اندازه گيري و سپس نمايه توده بدني (BMI) و نسبت محيط دور كمر به دور باسن (WHR) و درصد چربي تام بدن (%TBF) براي هر فرد تعيين گرديد. نمونه هاي خون ناشتا از افراد مورد بررسي گرفته شد و سرم خون براي اندازه گيري غلظت سرمي هورمون هاي T3، T4وTSH و لپتين جدا گرديد. يافته ها : ميانگين غلظت سرمي لپتين در زنان چاق (9/7+-5/24 نانوگرم در دسي ليتر) بيشتر از زنان غيرچاق (7/4+-0/13 نانوگرم در دسي ليتر) بود (05/0P<). هرچند همبستگي مثبت معني داري بين سطح سرمي لپتين با شاخص هاي تن سنجي وجود داشت، ولي اين رابطه در مورد هورمون هاي تيروئيدي و TSH معني دار نبود. همچنين در زمينه ارتباط مستقل بين هورمون هاي مورد بررسي، تنها بين غلظت سرمي لپتين با غلظت T3 سرم همبستگي مثبت معني دار وجود داشت (05/0P<). نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه غلظت سرمي لپتين در زنان چاق به واسطه افزايش بافت چربي افزايش مي يابد. برهم كنش متقابل بين هورمون هاي تيروئيدي به ويژه T3 و لپتين، مي تواند يكي از علل افزايش سطح لپتين سرم در زنان چاق باشد.