تغييرات فصلي رشد و نمو چهار ژنوتيپ گلابي آسيايي (PYRUS SEROTINA REND) در شرايط آب و هوايي تهران

رشد در گياهان به مفهوم افزايش غير قابل برگشت در حجم و وزن مي باشد كه بر اساس مرحله و زمان رشد، ميزان فعاليت و نيازهاي فيزيولوژيكي درخت متفاوت است. پژوهش حاضر به منظور تعيين الگوي رشد ميوه در طول دوره رشد و نمو ميوه، تعيين مرحله بحراني رشد ميوه و برقراري رابطه رياضي بين قطر با حجم و وزن ميوه انجام گرفت. به منظور اجراي دو آزمايش مجزا، از 4 ژنوتيپ ميان رس (KS13 و KA14) و ديررس (KS8 و KS12) گلابي آسيايي (Pyrus serotina) كشت شده در باغ تحقيقاتي گروه علوم باغباني دانشگاه تربيت مدرس استفاده شد. به منظور بررسي چگونگي و الگوي رشد ميوه ژنوتيپ هاي مورد مطالعه در شرايط آب و هوايي تهران قطر، طول، حجم، وزن تر و وزن خشك ميوه اندازه گيري شد. نتايج، الگوي رشد ساده و كامل سيگموئيدي را براي هر 4 ژنوتيپ مشخص نمود. هر چند مدت زمان هر يك از فازهاي رشد ميوه با توجه به ژنوتيپ مورد مطالعه متفاوت بود. بطوريكه فاز ركود رشدي در ژنوتيپ هاي ديررس و ميان رس به ترتيب در فواصل 200-150 و 180- 120 روز پس از مرحله تمام گل اتفاق افتاد. همچنين بر اساس داده هاي آزمايشگاهي معادلاتي بين قطر و طول با حجم، وزن تر و خشك ميوه برازش گرديد. از آنجاييكه آزمون يكنواختي ضرايب رگرسيون ها، حاكي از عدم تفاوت معني داري بين روابط رياضي قطر با حجم و وزن تر ميوه در ژنوتيپ هاي مختلف بود، معادلات كل حاصل از تركيب داده هاي چهار ژنوتيپ مورد مطالعه، Y= - 6.87042 + 2.81226 X و Y= - 7.44061 + 2.93168 X بترتيب بهترين برازش براي برآورد وزن تر و حجم ميوه بر اساس قطر تعيين گرديد. اين معادلات كلي مي تواند در بهبود مديريت باغ از جمله آبياري، كوددهي، تخمين عملكرد، تاريخ برداشت و غيره حائز اهميت باشد.