بررسى ميزان شيوع فقدان دندانى و دندان اضافى در كودكان 3-5 ساله مهد كودكهاي تهران بزرگ

زمينه و هدف: فقدان دنداني و دندان اضافي از ناهنجاري هاي تكاملي هستند كه در بعضي موارد با مشكلات و عوارضي چون ناقرينگي دنداني، تغيير ميدلاين، كراودينگ دنداني، مال اكلوژن، پوسيدگي، دياستم همراه مي باشند. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان شيوع ناهنجاري تعداد (دندان اضافي و فقدان دنداني) در دندانهاي شيري كودكان 3-5 ساله مهدكودكهاي تهران بزرگ مي باشد. روش بررسي: اين مطالعه از نوع مقطعي كه به روش معاينه و يك مرحله اي با مراجعه مستقيم به تعدادي از مهدكودكهاي سازمان بهزيستي استان تهران شامل سه ناحيه تهران، ري و شميرانات كه به طور تصادفي انتخاب شدند، روي هزار كودك دختر و پسر 3-5 ساله انجام شد. كودكان به صورت سرپايي و توسط آبسلانگ و در نور كافي معاينه شدند و تشخيص ناهنجاري به روش شمارش دندانها صورت گرفت. يافته ها: شيوع دندان اضافي و فقدان دنداني در جمعيت مورد مطالعه هر كدام سه مورد (%0.3) بود كه تمامي موارد در پسران ديده شد. همچنين تمام موارد دندان اضافي در فك بالا و از سه مورد فقدان دنداني، دو مورد آن در فك بالا و يك مورد در فك پايين مشاهده گرديد. در بررسي ميزان شيوع اين دو ناهنجاري در جامعه آماري موردنظر، بيشترين درگيري مربوط به دندان لترال شيري به ميزان تقريبي %67 و به صورت يك سويه بود. نتيجه گيري: با توجه به اينكه دندان اضافي و فقدان دنداني در دندانهاي شيري مي تواند با مشكلاتي در دندانهاي دايمي همراه باشد، تشخيص زودهنگام و الزام كنترل دندانهاي دايمي جانشين، ضروري به نظر مي رسد.