حقوق بشر در سرزمينهاي اشغالي

یكی از موضوعات مطرح در خصوص معاهدات حقوق بشری، مسئله اجرای فراسرزمینی این معاهدات است. سؤال این است كه آیا دولتها ملزم به رعایت تعهدات حقوق بشری خود در برابر اعمال نیروهای مسلحشان در جریان درگیری‌های مسلحانه بین‌المللی و به‌خصوص اشغال نظامی هستند و در این زمینه مسئولیت دارند یا خیر؟ پاسخ نگارنده این مقاله آن است كه تعهدات حقوق بشری دولتها در سرزمینهای اشغالی و زمانی كه در مقام اشغالگری قرار می‌گیرند هم لازم‌الرعایه است. برای اثبات این فرضیه، سه متغیر مورد بررسی قرار گرفته است: اول قلمرو زمانی اجرای قواعد حقوق بشر و حقوق بشردوستانه، دوم تفسیر شروط صلاحیتی معاهدات حقوق بشری از رهگذر عملكرد نهادهای جهانی و منطقه‌ای حقوق بشر و در نهایت نقش كنترل مؤثر به‌عنوان پیش شرط اجرای مقررات حقوق بشر. نتیجه بررسی فوق این است كه علی‌رغم آنكه مقررات حقوق بین‌الملل بشردوستانه برای حكومت بر وضعیتهای درگیری مسلحانه و اشغال نظامی تنظیم شده‌اند، اما اجرای مقررات حقوق بشر در این وضعیتها، حتی در سرزمینهای اشغالی، متوقف نمی‌شود و این مقررات جهانشمول خلأها و كاستی‌های حقوق بشردوستانه را برطرف می‌كند.