مقايسه ميزان كمي بزاق غير تحريكي در مردان سيگاري و غير سيگاري

مقدمه: غده‌های بزاقی نقش مهمی در هموستاز حفره دهان دارند. تغییر كمی و كیفی ترشح بزاق می‌ تواند باعث پوسیدگی دندان و بیماری‌ های پریودنتال شود. كاهش بزاق ممكن است ناشی از بعضی بیماری ‌ها مانند سندرم شوگرن، افسردگی و مصرف داروهای ضد افسردگی باشد. هدف: مقایسه میزان كمّی بزاق غیرتحریكی در مردان سیگاری و غیرسیگاری. مواد و روش ‌ها: در این تحقیق شاهد موردی، 220 بیمار در دو گروه 110 نفره شامل مردان سیگاری و غیرسیگاری بررسی شدند. سن هر دو گروه بین 55 - 20 ساله و نحوه ارزیابی افراد دو گروه براساس پركردن پرسشنامه بود. افراد سیگاری پس از تكمیل پرسشنامه بیماری ‌های سیستمی و آزمون HAD (Hospital Anxiety Depression) ، در صورت نداشتن بیماری ‌های مذكور و مصرف‌ نكردن داروهای مؤثر بر غدد بزاقی و نداشتن افسردگی و اضطراب با تست HAD و Pack year بیش از 30 مورد در نظر گرفته می ‌شدند. افراد غیرسیگاری واجد شرایط و كسانی كه اصلاً سیگار نكشیده ‌بودند به ‌عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. سپس در محیطی آرام و به دور از عوامل مخدوش ‌كننده مانند خستگی و استرس، میزان بزاق نمونه ‌ها به روش تف ‌كردن (Spitting) جمع‌آوری می ‌شد. در پایان با T-test داده ‌ها سنجش و مقایسه شدند. نتایج: میانگین سنی افراد سیگاری 3/34 و گروه غیرسیگاری 7/34 ساله و میانگین میزان بزاق در گروه مورد 2/1 و در گروه كنترل 7/1 میلی‌ لیتر در 3 دقیقه بود. نتایج این تحقیق نشان داد كه میزان بزاق افراد سیگاری نسبت به غیرسیگاری كمتر است و اختلاف آنها از نظر آماری معنی‌ دار بود (P<0.05). نتیجه ‌گیری: سیگاركشیدن می‌ تواند باعث كاهش كمی بزاق غیرتحریكی شود. بنابراین، بر رعایت بهداشت دهان و دندان را در این بیماران باید تاكید كرد.