حركت و زمان در منظر شهري؛ انگاره ها و مفاهيم طراحي

منظر شهري به دليل ماهيت عيني و ملموس خود توسط حواس انسان قابل ادراك مي باشد. مهمترين حس از ميان حواس پنج گانه در فهم و ادراك منظر شهري، حس بينايي است. تغيير تدريجي مناظر شهري در بازه هاي زماني بر چگونگي و نحوه اين ادراك تاثير مي گذارد. علاوه بر آن، ميزان و كيفيت تاثير پذيري از منظر شهري به نوع حركت اعم از پياده و يا سواره (انواع وسايط نقليه)، وابسته است. بنابراين دو عامل زمان و حركت بر كيفيت ادراك منظر شهري موثرند. اين نوشتار لزوم توجه عميق به شناخت اين تاثيرات بر منظر شهري در طراحي و منظرسازي را اكيدا توصيه مي نمايد. يافته هاي اين نوشتار بر اين امر دلالت دارد كه از طريق بررسي چگونگي و ميزان تاثيرات دو عامل زمان وحركت بر ادراك منظر شهري، مي توان به اصول و استنتاجات كاربردي طراحي در زمينه منظر سازي دست يافت. در اين نوشتار در ابتدا برخي مفاهيم منظر شهري و نحوه ادراك آن مورد بررسي قرار مي گيرد. در ادامه برخي از مهمترين انگاره هاي مطرح در اين خصوص از سوي متخصصين و صاحبنظران منظر شهري مورد تجزيه و تحليل قرار مي گيرد تا در نهايت چك ليستي از اصول مورد توجه درطراحي منظر شهري قابل تبيين باشد.