عوامل پيش‏بيني‏كننده‏هاي اضطراب رياضي و رابطه آن با

عوامل پيش‏بيني‏كننده‏هاي اضطراب رياضي و رابطه آن با

هدف اين پژوهش شناخت پيش‏بيني‏كننده‏هاي اضطراب‏رياضي و رابطه آن با افت تحصيلي رياضي دانش‏آموزان‏دوره‏ راهنمايي استان‏‏خراسان‏‏شمالي‏ بوده‏ است. طراح ‏پژوهش‏ علي- مقايسه‏ايي يا پس رويدادي بود، كه بر روي 438 نفر از دانش‏آموزان استان خراسان شمالي (تعداد 288 نفر كه در درس رياضي نمره كمتر از 10 و تعداد 150 نفر نمره بيشتر از 17 كسب كرده بودند) انجام شد. پرسشنامه‏هاي پژوهش شامل اضطراب رياضي، خودپنداره رياضي، انگيزش مدرسه، انگيزش رياضي، رفتارخانواده، رفتار معلم و تلاش دانش‏آموزان بود. داده‏ها با استفاده از آزمون هم‏خواني مجذوركاي ( )، ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره مورد تجزيه و تحليل قرار‏گرفت. نتايج تحليل داده‏ها نشان داد بين اضطراب‏رياضي دانش‏آموزان با عملكرد رياضي آنها رابطه منفي و معكوس(51/0-) وجود دارد. همچنين بين اضطراب‏رياضي با خودپنداره رياضي(67/0-)، انگيزش‏رياضي(55/0-)، انگيزش‏تحصيلي(19/0-)، تلاش دانش‏آموزان (50/0-) رابطه‏منفي و معكوس‏وجود ‏دارد و خودپنداره‏رياضي (49/0=Beta)، رفتار‏معلم(22/0=Beta)، انگيزش‏رياضي (19/0=Beta)، رفتار خانواده (14/0=Beta)، اتكا‏به‏نفس(135/0=Beta)، همياري اجتماعي (126/0=Beta) و هدف‏مندي (116/0=Beta) از پيش‏بيني‏كننده‏هاي‏اصلي اضطراب‏رياضي بودند. يافته‏هاي پژوهش حاضر نشانگر آن است كه خودپنداره رياضي، رفتار معلم، انگيزش رياضي، رفتار خانواده، اتكا به نفس، همياري اجتماعي و هدف‏مندي، با اضطراب رياضي همراه است و عملكرد رياضي را تحت تاثير قرار مي‏دهد.