تدوين الگوي زراعي پايدار در دشت فريمان- تربت جام

در اين مطالعه نخست با استفاده از روش تجزيه و تحليل سلسله مراتبي (AHP) اولويت‌هاي ذهني و معيارهاي تصميم‌گيري كشاورزان منطقه در ارتباط با الگوهاي زراعي شناسايي شد. در رابطه با طراحي الگوي بهينه‌ي كشت در دوره‌ي ده ساله نخست با استفاده از الگوهاي سري زماني فصلي (SARIMA)، بارندگي فصلي و سالانه در ده سال آينده پيش‌بيني شده و بعد حجم تزريقات سالانه به ذخاير آب زيرزميني محاسبه شد سپس با استفاده از الگوهاي برنامه‌ريزي چند دوره‌اي از جمله الگوهاي برنامه‌ريزي غيرخطي متعارف، غيرخطي آرماني قطعي موزون، غيرخطي آرماني فازي موزون و غيرخطي آرماني فازي ناموزون، الگوهاي زراعي براي دشت فريمان- تربت جام پيش‌نهاد شد. اين الگوها مي‌توانند مجموعه‌اي از اهداف متقابل يا متضاد را در خود لحاظ و با اولويت‌بندي آرمان‌ها ميزان دست‌رسي به هر آرمان را بيشينه كنند. اجراي الگوهاي زراعي پيش‌نهادي در دوره‌ي برنامه‌ريزي ده ساله افزون بر رسيدن به اهداف چهارگانه‌ي ماكزيمم كردن بازده برنامه‌اي، كمينه كردن هزينه‌هاي سرمايه‌گذاري نقدي و مصرف كودهاي شيميايي و ثابت ماندن اشتغال نيروي كار و با كم‌ترين تغيير در الگوي فعلي كشت كشاورزان منطقه، باعث مي‌شود بيلان منفي آب از حدود 216 ميليون مترمكعب در سال پايه به صفر در سال آخر دوره‌ي برنامه‌ريزي برسد و در كل دوره باعث كاهش مصرف آب به ميزان حدود 2/1 ميليارد متر مكعب خواهد شد.