بررسي كارايي مصرف آب در گل‌خانه‌هاي سيستان

از مهم‌ترين اهداف توسعه‌ي گل‌خانه‌ها در كشور، افزايش بهره‌وري توليد و بالا بردن كارايي مصرف آب است. براي رسيدن به اين منظور، در اين تحقيق با استفاده از روش تحليل پوششي داده‌ها، كارايي آب مصرفي واحدهاي گل‌خانه‌اي سيستان در سال 1387 بررسي شد. افزون برآن، عوامل موثر بر كارايي مصرف آب با استفاده از الگوي رگرسيون توبيت بررسي شد. نتايج نشان داد ميانگين كارايي در واحدهاي گل‌خانه‌اي مورد مطالعه در شرايط بازده ثابت و متغير نسبت به مقياس به ترتيب 63 و 87 درصد است. ميانگين كارايي آب آبياري نيز در شرايط بازده ثابت و متغير نسبت به مقياس به ترتيب 49 و 71 درصد بود. بر اساس نتايج متغيرهاي سن، تحصيلات، تجربه و منبع تامين آب اثر مثبت و متغير اندازه‌ي زمين اثر منفي بر كارايي آب آبياري در شرايط بازده متغير نسبت به مقياس داشت. با توجه به يافته‌ها، به نظر مي رسد يك سياست قيمتي آب آبياري مناسب و كلاس‌هاي ترويجي در به‌بود عمل‌كرد واحدهاي مورد مطالعه موثر باشد.