اثربخشي برنامه هاي درسي دروس تربيتي بر ارتقاي سطح دانش، نگرش و مهارتهاي دانشجويان دانشگاههاي آزاد اسلامي استان مازندران

هدف پژوهش بررسي ميزان اثربخشي برنامه‌هاي درسي دروس تربيتي دوره‌هاي كارشناسي رشته‌هاي مختلف دبيري بر ارتقاي سطح دانش، نگرش و مهارتهاي دانشجويان دانشگاههاي آزاد اسلامي استان مازندران بوده است. روش تحقيق توصيفي از نوع مقطعي بود. جامعة آماري شامل دانشجويان دورة كارشناسي رشته‌هاي مختلف دبيري دانشگاههاي آزاد اسلامي استان مازندران به تعداد 1644 نفر بود كه در سال تحصيلي 86 ـ 85 مشغول به تحصيل بودند. نمونة آماري با استفاده از فرمول تعيين حجم نمونه (نادري و سيف‌نراقي، 1380 و دلاور، 1384) به روش تصادفي طبقه‌اي نسبي به تعداد 310 نفر انتخاب گرديد. ابزار جمع‌آوري اطلاعات، پرسشنامة بسته‌پاسخ محقق‌ساخته بود كه براساس فرضيه‌هاي تحقيق و به شيوة مقياس ليكرت پس از به‌دست آوردن اعتبار (74/0) اجرا شد. به‌منظور تجزيه و تحليل اطلاعات از روشهاي آماري توصيفي از قبيل توزيع فراواني، درصد فراواني و جدولهاي آماري مربوط به آن استفاده گرديد. در بخش آمار استنباطي به‌منظور بررسي تأثير برنامه‌هاي دروس تربيتي برحسب رشته‌ها و سالهاي مختلف تحصيلي با توجه به مقايسة بيش از دو گروه مستقل از نظر يك متغير رتبه‌اي، آزمون كروسكال ـ واليس به كار گرفته شد. در ارتباط با متغير جنسيت با توجه به اينكه در طرح مستقل دو موقعيتي از آزمودنيهاي متفاوتي براي هر يك از موقعيتها استفاده مي‌شود، از آزمون يومان ـ ويتني استفاده شد. نتايج نشان داد كه دانش، نگرش و مهارتهاي دانشجويان برحسب رشته‌هاي مختلف تحصيلي و جنسيت دستخوش تغيير مطلوبي شده است. اين تغيير در رشتة آموزش ابتدايي در مقايسه با ساير رشته‌ها با توجه به ارائة حجم وسيعي از واحدهاي درسي دروس تربيتي، بيشتر و در مردان با توجه به برخورداري از شرايط و فرصت‌هاي بيشتر براي فراگيري و كاربرد آموخته‌ها، بيشتر از زنان بوده است. در ارتباط با متغير سال تحصيلي، تنها دانش دانشجويان تغيير مطلوبي يافته، ولي نگرش و مهارتهاي آنان با توجه به اينكه در برنامه‌هاي درسي سنتي به اين حيطه‌ها توجه كمتري شده است، تغيير معنا‌داري پيدا نكرد.