بررسي مقايسه‌اي تركيب‌هاي اسانسي برگ و ساقه گياه مورخوش در مرحله رويشي (Zhumeria majdae Rech. f. & Wendelbo)

گونه ايراني منوتيپيك Zhumeria majdae Rech. f. كه با نام محلي ُمورخوش شناخته مي‌شود، اخيراً به عنوان يك گونه متعلق به يك جنس جديد بنام زومريا (Zhumeria) از تيره نعناع معرفي شده است. اين گياه از نظر پراكنش محدود به جنوب ايران و استان هرمزگان است. برگ‌هاي گياه ُمورخوش ساليان متمادي است كه به عنوان يك داروي شفابخش براي درد معده و يك ضدعفوني كننده قوي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. در اين تحقيق نوع و مقدار تركيبات موجود در اسانس برگ و ساقه گياه ُمورخوش در مرحله رويشي كه از منطقه كوه گنو واقع در30 كيلومتري شمال بندرعباس جمع آوري شده بود، از طريق تكنيك‌هاي GC و GC/MS مورد بررسي قرار گرفت. در اسانس برگ و ساقه به ترتيب تعداد 22 و 19 تركيب شيميايي شناسايي شدند. بازده توليد اسانس برگ و ساقه به ترتيب 5/7 و 3/0 درصد بود. دو تركيب لينالول و كامفور جزو گروه تركيبات اصلي تشكيل دهنده اسانس هستند، در حالي كه تركيبات آلفا پينن، كامفن، ليمونن، آلفا ترپينئول، كاريوفيلن اكسيد و ميرسن جزء گروه تركيبات با مقادير كم محسوب مي‌شوند و در گروه دوم قرار مي‌گيرند.