تحليل نقش سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي (FDI) در ارتقاي بهره‌وري كل عوامل (TFP)؛ يك تحليل داده‌هاي تابلويي بين كشوري

Contribution of FDI to TFP: A Cross Country Panel Data Estimation

در اين پژوهش، عوامل مؤثر بر بهره‌وري كل عوامل (TFP) با تأكيد بر سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي (FDI) در ايران و 23 كشورديگر منتخب در دوره 1996-2006 را بررسي كرده‌ايم. بهره‌وري كل عوامل را از روش ديويژيا اندازه‌گيري و عوامل مؤثر بر آن را با استفاده از تكنيك داده‌هاي تابلويي شناسايي كرده‌ايم. عوامل مؤثر بر بهره‌وري كل عوامل در الگوي برآورد شده عبارتند از: انباشت سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي، انباشت هزينه‌هاي تحقيق و توسعه، نرخ ثبت نام ناخالص دوره دانشگاهي، درجه باز بودن اقتصاد و نرخ بهره‌برداري از ظرفيت. نتايج مطالعه بيانگر تأثير مثبت و معنادار تمامي عوامل يادشده بر بهره‌وري كل عوامل است. بنابراين، پيشرفت فني از راه‌هاي مختلف (هزينه‌هاي تحقيق و توسعه داخلي، تجارت خارجي و FDI) بر ارتقاي بهره‌وري مؤثر بوده است. در بين عوامل يادشده, نرخ بهره‌برداري از ظرفيت بيشترين تأثير و انباشت سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي كمترين تأثير را در ارتقاي بهره‌وري كل عوامل داشته‌اند.

In this study, the factors affecting total factor productivity (TFP) are estimated with an emphasis on foreign direct investment (FDI) in Iran and 23 selected countries using the data over the period 1996-2006. TFP is computed using the Divisia index technique. The findings of this study show that the main determinants of TFP comprise FDI capital stock, R&D capital stock, university enrolment gross rate (as a proxy for human capital), the degree of openness (as the main sources of technological progress) and the ratio of actual output to potential output (as a measure of capacity utilization rate).. However, the magnitudes of the estimated parameters confirm that capacity utilization rate has the highest effect while FDI capital stock has the lowest effect on TFP.