آيا در صنايع كارخانه‌اي ايران دستمزد با توجه به بهره‌وري تعيين مي‌شود؟

Are Wages in Manufacturing Sector of Iran Determined by Productivity?

كوشش‌هاي اقتصادي انسان در مقام كارفرما يا كارگر همواره معطوف به آن بوده كه حداكثر نتيجه را با كمترين امكانات و عوامل موجود به دست آورد، اين تمايل را مي‌توان دستيابي به بهره‌وري و حقوق و دستمزد بالاتر ناميد. اما اينكه دستمزد تا چه حد تحت تأثير تحولات بهره‌وري و عوامل ديگر تأثيرگذار تغيير مي‌كند، موضوعي قابل بحث و بررسي است. در اين پژوهش، با استفاده از داده‌هاي كارگاه‌هاي بزرگ صنعتي ايران در فعاليت‌هاي 22 گانه در طول سال‌هاي 1373-1384 و روش داده‌هاي تابلويي ، اين نتيجه به دست آمده كه هر چند در مجموعه صنايع كشور، بهره‌وري در كنار تحصيلات، مهارت و نسبت شاغلان توليدي از عوامل تعيين‌كننده دستمزد به شمار مي‌آيد، ولي ميزان تأثيرگذاري بهره‌وري در مقايسه با عوامل ديگر بسيار ناچيز است. به نظر مي‌رسد كه در تعيين دستمزد منابع انساني در صنايع كارخانه‌اي، بيش از اينكه به بهره‌وري توجه شود، به عوامل ديگر توجه شده است.

The main concern in all economic activities is to obtain maximum output using minimum resources. That is the reason why the wages should be set with respect to productivity. To what extent the wages in practice are set in accordance with productivity is the main subject of our study. We use the survey qf large manufacturing establishmentʹs data set for twenty two industries during 1373-1384 (1996-2005) to estimate the wage equation. Our findings indicate that there is some significant relation between wage, productivity, skills and education. However, labor productivity has trivial role in wage determination in comparison to other explanatory variables. JEL Classification: C33, L4, J24, J31 Keywords: Wage, labor Productivity, Manufacturing, Panel Data