اثر كنترل سرمايه بر وقوع بحران ارزي در كشورهاي در حال توسعه

The Impact of Capital Control on Currency Crises in Developing Countries

افزايش تحرك سرمايه ميان كشورها بر مبناي اصل تخصيص بهينه منابع امري پذيرفته شده در ميان پژوهشگران اقتصاد بين‌الملل است. بر اين اساس، پس از كاهش كنترل سرمايه در كشورهاي توسعه‌يافته از اوايل دهه 1970 و تأكيد بر دستيابي به منافع قابل توجه، اين برنامه از اوايل دهه 1990 با فشار كشورهاي صنعتي در زمره برنامه اصلاحات ساختاري كشورهاي در حال توسعه قرار گرفت. اما اجراي آن نتايج متناقضي را در برخي كشورهاي در حالت توسعه ايجاد نمود و آنها را با مشكلاتي از جمله بحران ارزي رو به رو نمود. به اين ترتيب، نظرات متفاوتي در خصوص سودمندي آزادسازي سرمايه براي كشورهاي در حال توسعه شكل گرفت. در اين پژوهش با هدف بررسي تجربي موضوع، 70 كشور منتخب در حال توسعه را در دوره 1996-2005 مورد مطالعه قرار داده‌ايم. برآورد مدل ارائه شده در اين پژوهش با رويكرد اقتصادسنجي داده‌هاي تابلويي پروبيت نشان‌دهنده اثر معنادار كنترل سرمايه در كاهش بحران ارزي در كشورهاي مورد مطالعه بوده است. بر اين اساس، كشورهايي كه از كنترل سرمايه بيشتري در برنامه‌هاي اصلاحي خود استفاده كرده‌اند، با بحران‌هاي ارزي كمتري نيز مواجه شده‌اند. اين نتيجه‌اي است كه امروزه سازمان‌هاي بين‌المللي مشوق اين سياست‌ها در دهه گذشته، به‌رغم ميل باطني به آن اذعان دارند.

Capital mobility has been an important part of the economic reforms in many developing countries since the early 1990s, after realization of the benefits of decreasing capital control during 1970s. However, capital liberalization plan has caused major economic crisis in some countries making the policy makers more causios about the plan. In this study, we have used data of 70 selected developing economies over the period 1996-2005 to investigate the effect of capital control on the currency crises. Applying the probit panel data approach, the results show a significant inverse effect of capital control on currency crises in the sampling countries. Also, a higher degree of capital control is accompanied by the lower probability of currency crisis.