رابطه ي سرمايه ي اجتماعي با عملكرد پليس

سرمايه‌ي اجتماعي در چند دهه‌ي اخير به عنوان يكي از مهم‌ترين مباحث در ميان انديشمندان شاخه‌هاي مختلف علوم اجتماعي و انساني مطرح شده است. مفهوم سرمايه‌ي اجتماعي به دليل ماهيت و محتوايي كه دارد تقريباً با تمامي موضوعات و مسائل مطرح در حوزه‌ي علوم انساني و اجتماعي، از جمله آسيب‌هاي اجتماعي ارتباط پيدا مي‌كند. در اين مقاله سعي شده است تا به بررسي نقش و تأثير سرمايه‌ي اجتماعي بر عملكرد پليس پرداخته شود. عملكرد پليس با استفاده از مدل ارائه شده در چهار زمينه مورد بررسي قرار گرفت: ميزان پاك‌سازي جرم، نرخ ارتكاب جرم، نرخ يا تعداد شكايت از پليس و اعتماد شهروندان به پليس. روش اين تحقيق از نوع توصيفي است. نتايج اين مقاله نشان مي‌دهد كه جوامع داراي سطح بالاتري از سرمايه‌ي اجتماعي، به احتمال بيشتري داراي پليسي هستند كه نرخ پاك‌سازي جرم بالاتري دارد. در جامعه‌اي كه داراي سطح بالايي از سرمايه‌ي اجتماعي است تعداد شكايت شهروندان از پليس به دليل سوء استفاده از قدرت و اِعمال زور، كمتر خواهد بود. هم‌چنين هر چه جامعه داراي سطح سرمايه‌ي اجتماعي بالاتري باشد، نرخ جرم و جنايت در آن كاهش خواهد يافت. هم‌چنين سطوح بالاي سرمايه‌ي اجتماعي به طور مثبتي با اعتماد شهروندان به پليس رابطه دارد.