تاثير نوع مالكيت نهادي بر عملكرد شركت هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران 1385-1377

رسوايي هاي مالي شركتها در سال هاي اخير، نقش حاكميت شركتي را در نظارت موثر بر تصميمات مديران و عملكرد شركتها به چالش كشيده است. اصلاح چنين وضعي مستلزم افزايش نظارت موثر بر عملكرد شركتها است. يكي‌ از ساز و كار‌هاي‌ حاكميت‌ شركتي‌ كه‌ داراي ‌اهميت‌ فزاينده‌اي‌ بوده، ظهور سرمايه‌گذاران‌ نهادي‌ است. سرمايه گذاران نهادي توان و انگيزه لازم براي نظارت بر شركتها را دارا مي باشند. در اين تحقيق نقش مالكيت نهادي در عملكرد شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال هاي 1377 تا 1385 با استفاده از تحليل رگرسيون بررسي شده است. براي اندازه گيري عملكرد شركت از سه شاخص (تابينزكيو، بازده داراييها و حاشيه سود خالص) استفاده گرديده است. نتايج حاكي از ارتباط مثبت معنادار بين مالكيت نهادي و عملكرد شركت است. همچنين با تقسيم مالكين نهادي به دو گروه فعال و منفعل، ارتباط‌ انواع سرمايه گذاران‌ نهادي موجود در ساختار مالكيت شركتها و عملكرد آن ها نيز مورد ‌بررسي‌ قرار داده شد. يافته هاي تحقيق عموماً بيانگر وجود رابطه مثبت معناداري بين هر دو نوع مالكيت نهادي (اعم از فعال و منفعل) با عملكرد شركت بوده و از اين رو نمي توان ادعا كرد كه فعال بودن يا نبودن نهادها بر نقش نظارتي آن ها تاثير دارد.