اعجاز نجومي قرآن

چكيده يكي از ابعاد اعجاز قرآن، اعجاز علمي است؛ برخي از مسايل علمي تا زمان نزول قرآن و حتي قرن‌ها بعد از آن، براي مردم ناشناخته بود و قرآن آن را با ظرافت خاصي بيان كرد. از جمله اين مسايل، گزاره‌هايي نجومي است؛ مانند: آغاز آفرينش، اجرام آسماني و پايان جهان كه در قرآن به آن‌ها اشاره شده است. مفسران و نويسندگان در بسياري از اين موارد، ادعاي اعجاز كرده‌اند؛ در حالي كه شرايط و ضوابط معتبر در اعجاز در آن‌ها وجود ندارد. در اين مقاله پس از بيان معيارهاي اعجاز علمي، موارد ادعاي اعجاز نجومي مطرح و بررسي شده است. با بررسي موارد ادعايي اعجاز نجومي مي‌توان به اين نتيجه رسيد كه اعجاز علمي در سه مورد (جاذبه عمومي، سختي تنفس و كمبود اكسيژن در آسمان و حركت‌هاي خورشيد) هست و در برخي موارد اگر معيارهاي اعجاز علمي فراهم آيد، مي‌توان آن‌ها را به عنوان مواردي از اعجاز مطرح كرد، مانند: گرچه امروزه مي‌توان اين موارد را از شگفتي‌هاي علمي قرآن شمرد، مانند، وجود موجودات زنده در خارج از زمين (شوري/29؛ نحل/49؛ انبيا/4)، گسترش آسمان (ذاريات/ 47) و نقش كوه‌ها در حفظ زمين (نبا/ 7).