شيوع سندرم دلزدگي شغلي در كاركنان مراكز مشاوره آموزش و پرورش

شيوع سندرم دلزدگي شغلي در كاركنان مراكز مشاوره آموزش و پرورش

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي ميزان سندرم دلزدگي شغلي نزد كاركنان مراكز مشاوره آموزش و پرورش استان اصفهان بود . روش تحقيق: نمونه پژوهش شامل 193 نفر از راهنمايان و مشاوران شاغل در مراكز مشاوره بود كه به طور تصادفي از شهرهاي مختلف استان اصفهان انتخاب شده بودند . ابزار تحقيق شامل پرسشنامة 40 سئوالي دلزدگي شغلي گلدارد بود. يافته ها: نتايج نشان داد كه تقريباً 37 درصد از افراد مورد مطالعه به طور متوسط و 61 درصد در حد خفيف از سندرم دلزدگي شغلي برخورداراند . همچنين بين مشاوران مرد و زن ، متأهل و مجرد ، داراي سابقه كاري بالا و پايين ، داراي مدارك تحصيلي مختلف ، در گروه مورد پژوهش از لحاظ ميزان برخورداري از سندرم دلزدگي شغلي تفاوت معني داري مشاهده نگرديد . امّا ، شيوع سندرم مذكور بين شاغلاني كه ابراز داشته بودند از حمايتهاي مديريتي برخوردارند و كساني كه ابراز محروميت در اين زمينه داشتند ، تفاوت معني داري نشان داد ( 11/9 = t ) . نتيجه: يافته هاي حاصل در مجموع حكايت از اين داشتند كه علائمي از سندرم دلزدگي شغلي در بين راهنمايان و مشاوران شاغل در مراكز مشاوره آموزش و پرورش استان اصفهان ، شيوع داشت .

The report investigates the prevalence of job burnout among the Counselors of Isfahan’s educational organization; to do this, our sample comprised 193 individuals among from the counselors working in counseling centers of Isfahan who had been randomly selected. The research tool was 44-item Geldard burnout inventory, results revealed that nearly 37% of the subjects have an average proportion of burnout and 61% experienced low-levels of burnout; moreover, there was no significant difference between groups of males and females, single or married, different educational back grounds, having low or high work experience, whereas, a significant difference was observed between those who had received a better organizationally-supportive environment by their managers than those who hadn’t received that. General results state that burnout was prevalent among counselors of Isfahan’s educational organization.