عاشقانه هاي نيايش

عاشقانه‌هاي نيايش سيده‌صغري صالحي‌ساداتي? كارشناس ارشد زبان و ادبيات فارسي، دانشگاه اصفهان، اصفهان سيد محمدرضا ابن ‌الرسول?? استاديار زبان و ادبيات عربي، دانشگاه اصفهان، اصفهان (تاريخ دريافت: 30/4/89، تاريخ تصويب: 25/5/89) چكيده عشق يك نياز فطري و طبيعي روح است و آدمي همواره در جستجوي كسي است كه محبوب او قرار گيرد. نيايش كه در عالي‌ترين شكل خود به صورت پرستش ظاهر مي‌شود، در حقيقت زيباترين تجلي سرمايه فطري درون آدمي ـ يعني عشق ـ است كه از عمق روح انسان سرچشمه مي‌گيرد. مناجات‌ها و راز و نيازهاي عاشقانه بزرگان دين، نمونه‌اي از عشق بي‌پايان ايشان به ساحت خداوند و معرفت عميق آن‌ها نسبت به ذات اقدس الهي است. اين شيدايي و بي‌‌قراري در برخي از مناجات‌هاي ايشان مشهود است. صحيفه سجاديه كه به «زبور آل محمد (صلي الله عليه و آله)» شهرت يافته، حاوي نيايش‌هاي زيبا و ماندگار امام سجاد (عليه السلام) است. در متون منثور فارسي نيز عشق و محبت، جلوه بسياري دارد و مضمون بسياري از مناجات‌هاست. در اين گفتار برآنيم عشق و محبت را در نيايش‌هاي امام سجاد (عليه السلام) و مناجات‌هاي منثور فارسي پي جوييم و مجالي براي مقايسه آن‌ها فراهم آوريم. كليدواژه‌‌هاا: نيايش، عشق، امام سجاد، صحيفه سجاديه، مناجات‌هاي منثور فارسي.