بررسي اختلالات ظاهري دنداني در اسب‌هاي اسبداري‌هاي اطراف تبريز

A study on the apparent dental disorders in the horses of Tabriz area

اين مطالعه به‌منظور ارزيابي اختلالات ظاهري دنداني در اسب‌هاي منطقه تبريز انجام گرفت. 120 رأس اسب مورد بررسي قرار گرفت كه(83/65%)آن‌ها اختلال دنداني داشتند. بيشترين اختلال دنداني مشاهده شده، جرم دنداني (22/65%) و كمترين آن پوسيدگي دندان (43/5%) بود. رخداد جرم دنداني به‌طور معني‌داري بيشتر از بقيّه موارد بود (01/0p<). اسب‌هاي نژاد عرب بيشترين اختلال دنداني را داشتند ولي اختلاف معني‌داري با بقيّه نژادها نداشتند. رابطه بين سن و فراواني اختلال دنداني با ضريب همبستگي 873/0=r معني‌دار برآورد شد (05/0p<). در اسب‌هايي كه دچار اختلال رفتاري گازگيري آخور بودند، بيشترين اختلال دنداني مشاهده شده سايش دنداني بود و ارتباط معني‌داري بين سايش دنداني و وجود اين اختلال رفتاري برقرار بود (01/0p<) و (736/0=r).

This study was done to evaluate apparent dental disorders of horses in Tabriz area. Among the 120 horses evaluated, 65.83% had dental disorders. The most prevalent dental disorder observed was dental tartar (65.22%) while dental caries was the least prevalent (5.43%). The occurrence of dental tartar was significantly higher than the other disorders (P<0.01). Arab horses had the greatest number of dental disorders but they had no significant difference in comparison with the other breeds. The relationship between age and prevalence of dental disorders was considered significant with a regression coefficient of r=0. 873 (p<0.05). Dental wear was the most prevalent type of dental disorder observed in horses that had the abnormal behavior of crib- biting and there was a significant relationship between the presence of dental wear and crib- biting (p<0.01) (r=0.736).