بررسي اثر پوشش دار كردن بذر بر جوانه زني گونه مرتعيSanguisorba minor در شرايط مختلف تنش خشكي و عمق كاشت

اعمال شيوه¬هاي تقويت¬كننده جوانه¬زني بذر به¬منظور حذف يا كاهش اثرهاي تنش¬هاي محيطي و افزايش سرعت و توان استقرار گياهان مرتعي از درجه اهميت بسيار بالايي برخوردار است. اين تحقيق به¬منظور شناخت اثر شـيوه¬هاي مختلف پوشــش¬دار كردن بذر بر درصد جوانه¬زني گونة مرتعي توت¬روباهي در شرايط تنش خشكي و عمق مختلف كاشت انجام شد. اين طرح به صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار به¬اجرا درآمد. تيمار درصد رطوبت خاك (تنش خشكي) در سه سطح 9%، 14% و 21% وزن خاك خشك، تيمار عمق كاشت در دو سطح سه برابر قطر بذر و كشت در سطح و تيمار ماد? پوشش¬دهنده در چهار سطح شاهد بدون پوشش (NC)، ماده با پايه آلي (OC)، ماده با پايه هيدروژل ((HC و ماده با پايه معدني ((CC استفاده گرديد. در طول مدت آزمون صفت درصد جوانه¬زني مورد ارزيابي و اندازه‌گيري قرار گرفت. نتايج اثرهاي تيمارهاي اصلي نشان داد كه اثر هر سه نوع ماده پوشش¬دهنده، صرف نظر از نوع پوشش بر روي صفت مورد اندازه¬گيري نسبت به تيمار شاهد، در سطح 1% معني¬دار (p<0.01) است. اثرهاي متقابل سه¬گانه درصد رطوبت خاك، عمق كاشت و نوع ماده پوشش¬دهنده مبين آن است كه در سطوح رطوبتي 9%، 14% و 21% و عمق كاشت سطحي، همواره درصد جوانه¬زني در همه تيمارهاي پوشش¬دهنده نسبت به تيمار شاهد (NC) بطور معني¬داري(p<0.01) بيشتر بوده است. به¬نحوي¬كه در تيمار شاهد با 9% رطوبت خاك و كشت سطحي اساساً جوانه¬زني انجام نشده است. به¬طوري¬كه در تيمار شاهد و رطوبت خاك 14%، فقط حدود20 درصد جوانه¬زني مشاهده گرديد، كه نسبت به تيمار قبلي در رتبه دوم به لحاظ پايين¬ترين سطح درصد جوانه¬زني قرار داشت. در تيمار عمق كاشت سه برابر قطر بذر و رطوبت خاك 21%، تفاوت معني¬داري به لحاظ درصد جوانه¬زني بين تيمار شاهد (NC) و تيمارهاي پوشش¬دهنده بذر ملاحظه نگرديد.