بررسي اثرهاي مصرف نيتروژن بر بازده اسانس و عملكرد دانه توده‌هاي مختلف زيره سبز (Cuminum cyminum L.) در منطقه قزوين

به منظور بررسي تغييرات ميزان اسانس و عملكرد دانه در توده‌هاي مختلف زيره سبز (Cuminum cyminum L.) تحت كاربرد نيتروژن در منطقه قزوين، تحقيق حاضر در سال 1386 در ايستگاه تحقيقات اسماعيل‌آباد قزوين انجام گرديد. آزمايش مزرعه‌اي به صورت كرتهاي خرد شده در قالب بلوك‌هاي كامل تصادفي با 4 تكرار اجرا گرديد. عوامل مورد بررسي شامل عامل توده بومي مشتمل بر سه توده بومي زيره سبز سبزوار، بجنورد و اسفراين و عامل كود نيتروژنه حاوي چهار سطح با مقادير 30، 60، 90 و 120 كيلوگرم نيتروژن خالص در هكتار بودند. نتايج نشان داد كه توده‌هاي بومي داراي صفات معني‌داري با يكديگر بودند. به‌طوري كه بيشترين عملكرد اسانس، درصد اسانس، عملكرد دانه، شاخص برداشت و وزن هزاردانه از توده بومي اسفراين و بيشترين عملكرد بيولوژيك از توده بومي بجنورد بدست آمدند. همچنين در رابطه با تيمار كود نيتروژنه مشاهده شد كه اثر مثبت معني‌داري بر صفات گياهي داشته و اگرچه كاربرد 120 كيلوگرم نيتروژن خالص در هكتار بيشترين عملكرد بيولوژيك، عملكرد دانه و وزن هزاردانه را توليد كرد ولي بيشترين عملكرد اسانس، درصد اسانس و شاخص برداشت به‌ترتيب از كاربرد 90، 60 و 30 كيلوگرم نيتروژن خالص در هكتار بدست آمدند. نتايج حاصل از اين آزمايش نشان داد كه انتخاب توده برتر گياهي كه سازگاري مناسبي با شرايط اقليمي منطقه كشت دارد، مي‌تواند صفات كمي و كيفي گياه مورد نظر را به ميزان قابل‌توجهي افزايش داده و از طرفي سبب استفاده بهينه از نهاده‌هاي زراعي گردد.