كنش وري اجرايي در كودكان مبتلا به اختلال نارسايي توجه/فزون كنشي

كنش وري اجرايي در كودكان مبتلا به اختلال نارسايي توجه/فزون كنشي

مـؤلفه‌هاي زيربنايي كنش‌وري اجرايي در 18 كودك درمان نشده و 18 كودك درمان‌شده (با دارو) مبتلا به اختلال نارسايي‌توجه/‌فـزون‌كنشي با 18 كـودك بهنجار مقايسه شدند. هـر گروه شامل3 دختر و 15 پسر با دامنه سني 7 تا 12 سال بود. تمام كودكان به آزمونهاي رنگـواژه استروپ (استروپ، 1935)، دسته‌بندي كارتهاي ويسكانسين (گرانت و برگ، 1948) و عملكرد مداوم (روزولد، ميرسكي، ساراسون، برانسام و بك، 1956) و زيرمقياس فراخناي ارقام (وكسلـر، 1974) پاسخ دادنـد. نتايج تحليل واريانس چند متغيـري نشان دادنـد كه گروه درمان نشده در مقايسه با گروه بهنجار و درمان شده در بيشتـر كنشهاي اجرايي ضعيف‌تر عمل كردند. عملكرد كودكان درمان شده در كنشهاي اجرايي تفاوتي با كودكان بهنجار نداشت.

The underlying components of executive functioning in 18 non-treated and 18 treated children (with medication) with ADHD were compared with 18 normal children. There were 3 girls and 15 boys in each group and their age ranged from 7 to 12 years old. All the children responded to the Stroop Color-Word Test(Stroop, 1935), Wisconsin Card Sorting (Grant &Berg, 1948), and Continuous Performance Tests (Rosovold, Mirsky, Sarason, Bronsome & Beck, 1956), and the Digit Span subscale (Wechsler, 1974). The results of MANOVA showed that compared to treated and normal sample, the non-treated sample performed significantly weaker in most of executive functions. No significant differences were found between the performance of treated and normal children in executive functions.