مقايسه‌ي تاثير دو روش آموزش از طريق تلفن همراه و سخنراني بر ميزان يادگيري هنرجويان

با توجه به سرعت فزاينده توليد دانش جديد و توسعه فن آوري هاي ارتباطي نظير تلفن همراه كه منابع و داده‌هاي مرتبط با هر موضوع را بدون محدوديت زماني و مكاني در اختيار فراگيران قرار مي دهد و با عنايت به جنبه هاي مثبت فراوان كاربرد آن در مدارس و ضرورت سازگاري با تغييرات و بهره گيري صحيح از اين فن آوري جديد، پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثيرآموزش از طريق تلفن همراه بر ميزان يادگيري هنرجويان و مقايسه آن با روش آموزش سخنراني، در هنرستان كشاورزي خوشه هاي زرين شهرستان روانسر در استان كرمانشاه طراحي و در سال 1388 اجرا گرديد. طي يك مطالعه نيمه تجربي،30 هنرجوي پسر به عنوان نمونه به طور تصادفي انتخاب، و با توجه به سن، وضعيت تحصيلي، معدل و وضعيت اقتصادي خانواده به دو گروه همتا (15 نفر آزمايش و 15 نفر كنترل) تقسيم شدند. ابتدا با استفاده از آزمون 10 سوالي بر اساس اهداف رفتاري درس، پيش‌آزمون انجام شد و سپس به گروه آزمايش از طريق تلفن همراه و به گروه كنترل از طريق سخنراني، طي دو جلسه ي دو ساعته، آموزش داده شد و با همان سوالات، پس آزمون انجام شد و با آزمون t مورد قضاوت آماري قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان داد با وجود اينكه هر دو روش آموزش سخنراني و آموزش از طريق تلفن همراه بر يادگيري هنرجويان تاثير مثبت دارد، ولي آموزش از طريق تلفن همراه نسبت به آموزش از طريق سخنراني تاثير بيشتري بر ميزان يادگيري هنرجويان داشت.