اصول و قواعد پژوهشي تاريخ(مطالعه موردي واقعه كربلا)

توجه به قواعد پژوهش، در سير مطالعات تاريخي از جمله مهمترين عوامل در دست يابي به حقايق تاريخي وارائه تحليل هاي نو مي باشد. اين اصول بيان گر يك چهار چوب خاصي است كه در صورت تخطي از آن، نه تنها از سطح عملي پژوهش كاسته، بلكه منجر مي شود پژوهشگر بر خلاف متن تاريخ، مطالبي را به اشتباه مبنا قرار داده و بر اساس آن در صدد بررسي و تحليل مباحث تاريخي بر آيد. هر اندازه پژوهشگر به اين اصول بيشتر توجه داشته باشد، پژوهش از استحكام و نو آوري بيشتري برخوردار و در رفع ناسازگاري هاي موجود در تاريخ داراي راه كار مناسب مي باشد. حادثه كربلا، از جمله وقايع تاريخي است كه در طول زمان به علت عدم توجه به قواعد و اصول پژوهش، دچار تحريفات، تعارضات و مطالب خلاف واقع شده، كه در ضمن بيان اين اصول و با نگاهي انتقادي، مواردي از اين گونه سهو قلم هاي رخ داده در اين حادثه بيان مي گردد. مثلاً ذكر يكي از قاتلين امام حسين بنام ابو الجنوب يا قلمداد كردن سليمان بن عوف، قاتل يكي از ياران آن حضرت، در شمار شهداي كربلا، از جمله اين اشتباهات مي باشد.