طراحي سبد بهينه ارز براي ايران با استفاده ازمدل خودرگرسيوني واريانس ناهمسان شرطي تعميم‌يافته

طراحي سبد بهينه ارز براي ايران با استفاده ازمدل خودرگرسيوني واريانس ناهمسان شرطي تعميم‌يافته

مديريت منابع ارزي در ايران به علت وجود درآمدهاي ارزي عمده كه از فروش نفت حاصل مي‌شود، از اهميت به سزايي برخوردار است. برنامه‌ريزي صحيح، مي‌تواند از تحميل هزينه‌هاي ناشي از مديريت نامناسب اين منابع جلوگيري نمايد. بنابراين، در اين پژوهش تلاش مي‌كنيم تا به ارايه چارچوبي به منظور طراحي سبد بهينه براي آن بخش از درآمدهاي ارزي كه با هدف سرمايه‌گذاري نگهداري مي‌شوند، بپردازيم. بر اين اساس، با استفاده از بازده‌هاي روزانه ارز كه بر مبناي داده‌هاي موجود در بازار ارز در سال‌هاي 2000 تا 2008 ميلادي به دست آمده‌است، تركيبي موزون و بهينه از ارزهاي رايج با به‌كارگيري مدل‌هاي خودرگرسيوني واريانس ناهمسان شرطي تعميم‌يافته تك متغيره و چند متغيره، با هدف حداكثرنمودن بازده مورد انتظار و تحت محدوديت ارزش در معرض ريسك پيشنهاد مي‌شود. در نهايت، مدل‌هاي مورد استفاده با به‌كارگيري آزمون بازخور مورد ارزيابي قرارگرفته و بهترين مدل انتخاب مي‌شود. نتايج اين پژوهش برتري مدل GARCH چند متغيره را نسبت به تك متغيره در تخصيص سبد بهينه ارز نشان مي‌دهد.