اثر نهاد ها بر روي تجارت دو جانبه كشورهاي منتخب خاورميانه

اثر نهاد ها بر روي تجارت دو جانبه كشورهاي منتخب خاورميانه

تجارت جهاني با سرعت چشمگيري در دهه هاي گذشته رشد يافته است. برخي از محققين براين باورند كه علي رغم رشد روزافزون تجارت، ميزان تجارت جهان كمتر از ميزان بالقوه اي است كه مي توان به آن دست يافت. از ديدگاه اين افراد علاوه بر هزينه هاي حمل ونقل و مرسوم معاملات، هزينه هاي ناملموس ديگري وجود دارند كه منجر به كاهش تجارت مي گردند. كيفيت و كارآمدي نهاد ها يكي از اين عواملي است كه مي تواند بر روي هزينه هاي مبادلات اثرگذار باشد. در اين مقاله اثر نهاد ها بر جريان هاي تجاري كشورهاي منتخب منطقه خاورميانه بين سال هاي 2002 تا 2008 ميلادي با بكارگيري مدل جاذبه و روش داده هاي تابلويي بررسي شده است. اين كشورها عبارت از بحرين، ايران، عمان، عربستان، امارات، اردن، يمن، قطر و كويت هستند كه به دليل امكان دسترسي به داده ها و اطلاعات مورد نظر انتخاب گرده اند. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه در مقايسه با ساير عوامل موثر بر روي تجارت دوطرفه، كيفيت نهاد ها از اثرگذاري بيشتري برخوردار است به طوري كه يك واحد افزايش در شاخص كيفيت نهاد ها در كشور صادركننده و واردكننده كالا به ترتيب افزايش 58/1 و 7/0 درصدي تجارت را بين جفت كشورهاي مورد بررسي به همراه دارد. از اين رو نتيجه مي شود كشورهايي با نهادهاي بهتر تمايل به تجارت بيشتر دارند.