بررسي رابطه‌ي كمالگرايي و فرسودگي شغلي در پرستاران

بررسي رابطه‌ي كمالگرايي و فرسودگي شغلي در پرستاران

مقدمه: كمال‌گرايي به عنوان سبك شخصيتي در نظر گرفته مي‌شود كه در آن افراد براي انجام اعمال بدون نقص تلاش زيادي كرده و معيارهاي بالايي براي ارزيابي رفتار در نظر مي‌گيرند. همچنين، فرسودگي شغلي متغير ديگري است كه مي‌تواند در اثر كمالگرايي ناسازگار فرد تشديدشده و پيامدهاي نامطلوبي بوجود آورد. از اين‌رو اگرچه كمالگرايي در مشاغلي چون پرستاري مي‌تواند در ارائه‌ي خدمات درست و كافي مطلوب به‌نظر برسد، اما همين ويژگي مي‌تواند منجر به تشديد مشكلاتي چون فرسودگي شغلي در كاركنان و پرستاران شود. هدف: بررسي رابطه‌ي كمالگرايي و فرسودگي شغلي در 344 پرستار شهرستان رشت در سال 1387. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي- همبستگي 344 پرستار از بيمارستان‌هاي رازي، حشمت، ولايت، پورسينا و اميرالمومنين به‌صورت تصادفي- خوشه‌اي انتخاب شدند. براي بررسي كمالگرايي "پرسشنامة كمال‌گرايي چندبعدي فراست" كه دربرگيرنده‌ي 4 بعد مثبت و 2 بعد منفي كمالگرايي است را به‌كار رفت و در بررسي فرسودگي شغلي از "پرسشنامه‌ي فرسودگي شغلي مسلچ و جكسون" استفاده شد. براي تحليل داده‌ها هم ضريب همبستگي پيرسون، رگرسيون چندگانه و مانوا بكار رفت. فرضيه‌ي ما اين بود كه فرسودگي شغلي با ابعاد منفي كمالگرايي رابطه‌ي مثبت و با ابعاد مثبت كمالگرايي رابطه‌ي منفي دارد. نتايج: نتايج ضرايب همبستگي نشان داد، فرسودگي شغلي رابطه‌ي منفي‌اي با ابعاد انتظار پدر و مادر، معيارهاي شخصي و سازماندهي دارد(به ترتيب: 131/-0، 132/0، 227/0- ، 05/0P<) نتايج تحليل رگرسيون هم نشان داد كه تنها، بعد سازماندهي، توانايي پيش‌بيني متغير فرسودگي شغلي را دارد(555/3-=t، 197/0- Beta=). بررسي متغيرهاي جانبي چون سن نشان داد كه سن به عنوان متغير پيش‌بيني‌كننده در ارتباط با متغير ملاك كمال‌گرايي در دو گروه جوان‌تر معني‌دار بوده‌است(p<0.05). بحث و نتيجه‌گيري: اين تحقيق نشان داد كه با تقويت ابعاد مثبت كمالگرايي چون سازماندهي و معيارهاي شخصي مي‌توان فرسودگي شغلي را كاهش داد. همچنين، افراد در اوايل تا اواسط سال‌هاي كاريشان كمالگراتر هستند. از اين رو شايد بهتر باشد كه كمالگرايي اين گروه سني جوان‌تر را به سمت درست و ابعاد مثبت آن هدايت كرد.