ايجاد دوره‌هاي مجازي اخلاق زيستي در ايران: يك فرصت يا ضرورت

اخلاق زيستي به‌عنوان يك علم نوين و ميان‌رشته‌اي توجه بسياري از محققان و دانشمندان و برنامه‌ريزان تحصيلات عالي را در دانشگاه‌‌هاي معتبر جهان جلب نموده است. طي دهه‌هاي اخير اخلاق پزشكي به‌عنوان زيرشاخه‌ي عمده‌ي اخلاق زيستي، شاهد استقبال چشمگير دانشجويان، محققان، اساتيد و متخصصان رشته‌هاي مختلف بوده است. كاربردي شدن و استفاده‌ي باليني از متخصصان اخلاق پزشكي، گسترش و توسعه‌ي دانش در اين حوزه را اهميت بيش‌تري بخشيده است. از اين رو، دانشگاه‌هاي معتبر جهان ضمن ايجاد دوره‌‌هاي تخصصي مختلف در اين حوزه، به برپايي دوره‌هاي مجازي كه عموميت و فراگيري بيش‌تري دارد روي آورده‌اند. در اين مقاله‌ي كوتاه كه با بهره‌گيري از يك مطالعه‌ي كتابخانه‌اي به رشته‌ي تحرير درآمده است، ضمن مرور تاريخچه، مزايا و زيرساخت‌هاي آموزش مجازي به‌صورت مختصر، به موضوع آموزش اخلاق زيستي در كشور و ضرورت ايجاد دوره‌هاي مجازي در اين حوزه پرداخته شده است. به‌نظر مي‌رسد برپايي دوره‌ي مجازي آموزش اخلاق زيستي و اخلاق پزشكي در كشور با تاكيد بر مباني فرهنگ ايراني- اسلامي يك ضرورت اساسي باشد.