بررسي علل تكرار درس، مشروطي و تاخير در فراغت از تحصيل در دانش آموختگان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كاشان (82-1365)

بررسي علل تكرار درس، مشروطي و تاخير در فراغت از تحصيل در دانش آموختگان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كاشان (82-1365)

زمينه و هدف: عدم كسب حداقل نمره قبولي در دروس و ترم هاي تحصيلي، و افزايش طول مدت تحصيل از دغدغه هاي مهم در نظام هاي آموزشي است. با توجه به لزوم آسيب شناسي دقيق افت تحصيلي، مطالعه اي با هدف تعيين وضعيت و عوامل خطر بروز تكرار درس، مشروطي و تاخير در فراغت از تحصيل در كليه ي دانش آموختگان رشته پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كاشان انجام گرفت. روش كار: در اين مطالعه مقطعي، كليه ي دانش آموختگان رشته پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كاشان (586 نفر) بين سال 82-65 بصورت سرشماري انتخاب و اطلاعات دموگرافيگ، وضعيت تكرار درس، مشروطي، طول مدت تحصيل، وقوع تكرار درس، و تاخير در فارغ التحصيلي ايشان ثبت شد. براي تجزيه و تحليل عوامل خطر احتمالي از مجذور كاي، تست دقيق فيشرو رگرسيون لجستيك استفاده شد. يافته ها: حدود 1/5% (30نفر) از دانشجويان سابقه مشروط شدن داشتند. بيشترين فراواني مشروطي مربوط به اولين و دومين ترم تحصيلي بود. مشكل تكرار درس و تاخير در فارغ التحصيلي به ترتيب در72/16% (98نفر) و 3/32% (189 نفر) وجود داشت. بيشترين فراواني تكرار درس مربوط به دروس زبان تخصصي و بيوشيمي بود. ميهماني در ساير دانشگاه ها، سهميه هاي خاص، بومي نبودن، تاهل و پايين بودن معدل ديپلم از مهم ترين عوامل خطر افت تحصيلي، معرفي شدند. نتيجه گيري: با توجه به نقش ويژگي هاي فردي، پيشينه تحصيلي و معيارهاي پذيرش در بروز افت تحصيلي، تغيير در شيوه هاي گزينش دانشجو و شناسايي و حمايت دانشجويان در معرض خطر ضروري است.