تاثير نظام‌هاي حكومتي در ظهور جنبش‌هاي ملي‌گرايانه معماري ايران و تركيه

تاثير نظام‌هاي حكومتي در ظهور جنبش‌هاي ملي‌گرايانه معماري ايران و تركيه

چكيده : اين مقاله در‌صدد است ابتدا با بررسي زمينه‌هاي ملي‌گرايي در سطوح اجتماعي و سياسي دو كشور ايران و تركيه در سال‌هاي 1920 تا 1950 به معرفي عوامل تاثير‌گذار در شكل‌گيري جريان‌هاي فكري ملي‌گرا و ويژگي‌هاي آنها بپردازد. در اين راستا نقش تلاش‌هاي دولت ايران و تركيه در تقويت ملي‌گرايي و همچنين تاثير تعاملات حاكمان اين دو كشور در شكل‌گيري جنبش هاي ملي گرايانه مورد بررسي قرار مي‌گيرد. سپس جنبش‌هاي ملي‌گرايانه در معماري دو كشور ايران و تركيه كه بر اساس تاثير سياست‌هاي ملي‌گرايانه دولت ايران و تركيه رخ داده است باز‌شناسي و معرفي خواهند شد. در اين راستا بر اساس نظر‌عده‌اي از منتقدين معماري ايران و تركيه، جنبش‌هاي ملي گرايانه در معماري و برخي از آثار ايشان بررسي و دسته‌بندي مي‌شود و در پايان نحوه تاثيرگذاري نظام‌هاي حكومتي در ظهور جنبش‌هاي ملي گرايانه معماري ايران و تركيه در يك مطالعه تطبيقي نتيجه‌گيري خواهد شد.

Abstract :This paper initially attempts to introduce the main factors behind the formation of nationalist ideas by studying the social and political grounds upon which nationalism developed in Iran and Turkey between 1920 and 1950. To do so, the authors have focused on the efforts made by the Iranian and Turkish governments to strengthen nationalism. They have also studied how official cooperation between the two sides influenced the formation of nationalist movements. The paper then introduces the nationalist architectural movements that were developed as a result of these nationalist policies in Turkey and Iran. The authors study and categorize these nationalist architectural movements and some of their creations based on the opinions of Iranian and Turkish critics. In the end, a comparative study is employed to discuss how government policies have influenced the emergence of nationalist architectural movements in Iran and Turkey.