فرصت و تمايل؛ مرتبط كردن تدابير پيشگيرانه با بزهكار و محيط اجتماع

فرصت و تمايل؛ مرتبط كردن تدابير پيشگيرانه با بزهكار و محيط اجتماع

اين مقاله با مقايسه فرضيه هاي متفاوت درباره كنترل جرم، كه اخيراً در آمريكا شايع شده، شروع مي‌شود. سه نظريه و تاكتيك اجراشده توسط روساي كل پليس آمريكا در شهرهاي لس آنجلس، ميناپليس و هوستون ارايه شده اند. اين سه نظريه كه درصدد پيشگيري از جرم بوده‌اند، رويكردهايي كاملاً متفاوت را در اين مورد نشان مي‌دهند. رويكرد اول مبتني بر شدت عمل و عدم تسامح در مورد جرايم ارتكابي توسط بزهكاران، رويكرد دوم بر اساس جامعه‌محوري پليس و برخورد توام با مدارا و رويكرد سوم بر اساس ريشه‌يابي جرايم و اتخاذ شيوه‌اي رشدمدار در حل‌وفصل معضلات اجتماعي است. مقاله حاضر پس از نقد و ارزيابي هر يك از اين رويكردها، به تبيين مفاهيم پيشگيري وضعي و اجتماعي، اركان كليدي پيشگيري پرداخته و با بيان مصاديق متعددي از اين امر، شيوه دستيابي به يك رويكرد جامع درباره پيشگيري از جرم را تبيين مي‌كند.

This article first compares different new emerged theories in U.S.A about controlling offences and present three theories and tactics performed by head polices in L- A, Mina police and Huston. These three theories for preventing crimes have different attitude. The first one focus on depressive attitude to offenders while the second one focus on community oriented police and third one on finding crimes roots to solve social problems. This article evaluates these theories and provides definitions of situational and social preventions and their elements and then by presenting some examples, provides a comprehensive approach to crime prevention.