تاثير روش تدريس مبتني بر فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات در ايجاد يادگيري پايدار درس علوم تجربي سال سوم راهنمايي

پژوهش حاضر مطالعه اي شبه تجربي است كه با هدف تعيين تاثير روش تدريس مبتني بر فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات در ايجاد يادگيري پايدار درس علوم تجربي دانش‌آموزان پايه ي سوم راهنمايي شهرستان رامسر در سال 1389 انجام شد. جامعه ي آماري تحقيق شامل كليه ي دانش‌آموزان دختر سال سوم راهنمايي شهرستان مذكور به تعداد 395 نفر بود. با توجه به نمونه هاي آماري در دسترس و جايگزيني آنها در دو گروه آزمايش و خطا، نمونه گيري تصادفي به تعداد 50 نفر صورت پذيرفت. به منظور بررسي اثر بخشي مقايسه اي روش تدريس مبتني بر ICT و تدريس سنتي در يادگيري پايدار دانش‌آموزان، آزمون مجدد در دو مرحله به عمل آمد. مرحله ي اول يك ماه پس از اجراي اوليه و مرحله ي دوم سه ماه پس از آن انجام گرفت. جهت اجراي تدريس مبتني بر فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات آرايش كلاسي به صورت گروه هاي دو نفره شكل گرفت و هر گروه يك رايانه در اختيار داشت كه به صورت شبكه با همديگر و با رايانه اصلي يعني دبير مربوطه در ارتباط بودند. براي كنترل كاربرها و مديريت كلاس از نرم‌افزار «نت ساپورت اسكول» استفاده گرديد و موضوعات درسي از سه طريق ارايه گرديد: الف) محتواي الكترونيكي توليد شده توسط دبير ب) اتصال به شبكه اينترنت ج)كاربرد نرم‌افزارهاي آموزشي. تجزيه و تحليل داده‌هاي حاصله با نرم‌افزارSPSS انجام شد و روش آماري آزمون t دوگروه مستقل بود. نتايج حاصل از تحقيق، تاثير روش تدريس مبتني بر فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات بر يادگيري پايدار دانش‌آموزان در درس علوم تجربي را تاييد نمود. همچنين مشخص شد كه ميزان يادگيري پايدار در روش تدريس مبتني بر فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات بيش‌تر از روش تدريس سنتي است.