بررسي شيوع آلودگي به ويروس پاراآنفلوآنزا در سگ‌هاي روستايي واجد علايم تنفسي در منطقه اهواز

بررسي شيوع آلودگي به ويروس پاراآنفلوآنزا در سگ‌هاي روستايي واجد علايم تنفسي در منطقه اهواز

ويروس پاراآنفلوآنزاي سگ (CPiV)، آدنوويروس تيپ 2 و بوردتلا برونشي سپتيكا به عنوان شايع‌ترين اجرام بدست آمده از مجاري تنفسي سگ‌هاي مبتلا به تراكيوبرونشيت عفوني (ITB) مي‌باشند. ويروس پاراآنفلوآنزا تا 2 هفته بعد از عفونت، در ترشحات ناحيه دهان و بيني موجود مي‌باشد. در صورتي كه ويروس پاراآنفلوآنزا با ديگر عوامل بيماري‌زا همراه شود، شدت و دوره علايم باليني طولاني‌تر خواهد شد. مطالعه حاضر جهت تعيين شيوع عفونت ناشي از ويروس پاراآنفلوآنزا در سگ‌هاي روستايي منطقه اهواز انجام شد. تعداد 96 نمونه از ترشحات سگ‌هاي مبتلا به بيماري تنفسي، به صورت تصادفي و در فاصله خرداد ماه 1387 تا آذر ماه 1388 جمع‌آوري گرديد. نمونه‌ها با استفاده از آزمايش ايمونوكروماتوگرافي (Anigen Rapid CPiV Ag Test Kit) مورد بررسي قرار گرفتند. حيوانات مبتلا، از نظر سن به 2 گروه سني (زير 6 ماه و بالاي 6 ماه) و بر اساس محيط نگهداري نيز به 2 گروه (باز و بسته) تقسيم شدند. نتايج با استفاده از آزمون مربع كاي و آزمون دقيق فيشر مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند. ميزان شيوع عفونت ناشي از ويروس پاراآنفلوآنزا، با استفاده از آزمايش ايمونوكروماتوگرافي 33/8% (8 از 96 مورد)، بدست آمد.

Canine parainfluenza virus (CPiV), adenovirus type-2 and bordetella bronchiseptica have been reported as the most common organisms isolated from the respiratory tract of dogs with infectious tracheobronchitis (ITB). CPiV is present in mouth and nose secretions for up to two weeks post-infection. The severity and duration of clinical signs are worse if CPiV is in combination with other pathogens. The present study was conducted to determine the prevalence of Canine parainfluenza virus infection in rural dogs of Ahvaz area. A total of 96 samples of secretions from the affected dogs with respiratory diseases were obtained randomly between June 2008 and December 2009. Samples were examined by Immunochromatography assay (Anigen Rapid CPiV Ag Test Kit). The studied dogs were divided into two age groups ( < 6 months and > 6 months) and also based on environment into two groups (open and close). The results were analyzed by using Chi-square analysis and Fischerʹs exact test. The prevalence of Canine parainfluenza virus antigen was measured 8.33% (8 of 96) using immunochromatography. The infection had more prevalence in those dogs that were in open environment (17.5%; 7 of 40), comparison with close environment (1.79%; 1 of 56) and the difference was significant between different groups (P=0.008). The prevalence was more in dogs less than 6 months (9.62%; 5 of 52), comparison with dogs above 6 months (6.82%; 3 of 44), but the difference was not statistically significant (P > 0.05). The prevalence of infection was 9.76% (4 of 41) in male dogs and 7.27% (4 of 55) in female dogs. There was no significant difference between two sexes (P > 0.05). This study showed that Canine parainfluenza virus is present among the rural dogs population of Ahvaz area. Prevention methods are necessary to reduce risk of infection transmission.