سرانجام نظام سياسي جهان

بيشتر انديشه‏ها، مذهب‏ها و نحله‏هاي فكري در پى ايجاد نظمي ‏نوين و نظامى مطلوب براي آينده جهان‏اند. در سه دهه اخير، سه نظريه جهان‏گرايانه «پايان تاريخ» (فوكوياما)، «جنگ تمدن‏ها» (هانتينگتون)، «اسلام سياسي» (امام خميني?) در دو قالب پيش‌نظام مردم‌سالاري ديني (جمهوري اسلامي) و نظام كامل، قطعي و نهايي حكومت مستضعفان (امام زمان?)، بيش از ديگر نظريه‌‏ها توجه جهانيان و انديشه‌ورزان را به خود جلب كرده و نداي ساختن جهاني جديد را سر داده‌اند. در واقع، سه نظريه براي جهاني‌شدن يا جهاني‌سازي پيش و روي جامعه جهاني است كه مي‌توان آن را در دو نظام ليبرال ـ دموكراسي شامل دو نظريه جهان‌شمولانه و هم‌خانواده فوكوياما و هانتينگتون و مردم‌سالاري ديني شامل دو نظريه مرتبط به هم و از يك سنخ امام خميني? و امام عصر? خلاصه كرد. پرسش اين است كه كدام‏يك از اين نظريه‌ها، ظرفيت و توان لازم را براى تأسيس نظام جهانى دارند؟ با مرور و مطالعه مختصات و صفات اين نظريه‌ها و نظام‌ها، پاسخ به اين پرسش را پي مي‌گيريم.