بررسي زمينه‌‌هاي صادراتي ايران در تجارت با عراق با رويكرد شاخص پتانسيل صادراتي دو جانبه

عراق به عنوان يكي از كشورهاي واقع در منطقه آسياي جنوب غربي،‌ يكي از بازارهاي صادرات غيرنفتي كشور در راستاي دست‌يابي به اهداف برنامه پنجم توسعه‌ قلمداد مي‌شود. شناخت از پتانسيل صادراتي كشور و همچنين ارايه دورنماي توسعه صادرات با توجه به افق‌هاي صادرات رقباي نزديك نظير تركيه از اهداف اصلي مقاله مي‌باشد كه از طريق مدل پتانسيل صادراتي دوجانبه در سطح گروه كالايي انجام گرفته‌‌است. مدل مورد بررسي براساس كدهاي شش رقمي طبقه‌بندي نظام هماهنگ (HS) و در طي سال‌هاي 2007-2000 انجام گرفته است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌د‌هد اگرچه ايران در صادرات غيرنفتي به بازار عراق داراي تجارت مكملي مي‌باشد ليكن به جهت تفاوت در تركيب صادرات ايران و رقباي صادراتي منطقه نظير تركيه و همچنين با عنايت به رشد اقتصادي عراق تا چند سال آينده، چنانچه فرآيند توسعه صادرات صنعتي ايران (اعم از فضاي كسب و كار، تنوع صادرات و كيفيت توليد) به كندي پيش رود احتمال حضور مستمر و پايدار تركيه در بازار عراق بسيار جدي خواهد بود و اين امر در بلند‌مدت مانع حضور مستمر و پايدار شركت‌هاي صادراتي در بازار عراق خواهد شد