تاثيرعدم نهادمندي نظام سياسي پهلوي بر وقوع انقلاب اسلامي ايران

بررسي انقلاب اسلامي ايران از منظر تأثير عدم نهادمندي نظام سياسي بر انقلاب اسلامي نشان مي¬دهد كه تلفيق دو عامل توسعه¬ اقتصادي و اجتماعي به همراه عدم توسعه¬ سياسي در كنار يكديگر يكي از مهم‌ترين عوامل مؤثر در فروپاشي نظام سياسي پهلوي و شكل¬گيري انقلاب اسلامي ايران است. هرچند توسعه اقتصادي و اجتماعي رژيم بين سال¬هاي 1332 تا 1357 باعث ايجاد و پيدايش اقشار و نيروهاي جديدي شد كه خواهان مشاركت سياسي بودند اما رژيم به دليل ماهيت ساخت سياسي خود با مسدود نمودن مجاري مشاركت سياسي نه‌تنها به آن¬ها اجازه¬ مشاركت سياسي نداد بلكه به دليل ترس از آن¬ها به مقابله با آن¬ها نيز برخاست. بنابراين در نهايت بسته شدن كانال‌هاي مشاركتي باعث انفجار مشاركت اين گروه¬هاي تازه وارد به عرصه¬ سياسي و يكي از مهم‌ترين عوامل مؤثر در پيدايش انقلاب اسلامي ايران بود. اين مقاله با تمركز بر موضوع فقدان نهادمندي رژيم پهلوي پيامدهاي آن را در بروز انقلاب اسلامي مورد مطالعه قرار مي¬دهد