نقش الهيات سلبي در تبيين‌هاي انسان‌محورانه‌ از وحي در اسلام

دراين مقاله، ابتدا در بحث از مدل‌هاي گوناگون در تبيين انسان‌محورانه وحي كه به‌ويژه در آثار خاورشناسان مطرح شده به هفت مدل اشاره شده است. نويسنده درصدد است نشان دهد كه بنياد مشترك در همه اين تبيين‌ها نوعي از رويكرد سلبي در الهيات در دوره جديد است. بر اساس اين رويكرد، خداوند موجودي به‌كلي متعالي از انسان و جهان است و در كار تاريخ و طبيعت دخالتي ندارد. در اين صورت، وحي نيز كه عبارت از رابطه‌اي خاص ميان خدا و انسان است توجيهي الهي نخواهد داشت و تبييني انسان‌محورانه جاي آن را خواهد گرفت. در اين مقاله، همچنين رابطه خداباوري سلبي و تبيين انسان‌محورانه وحي با توجه به برخي از آيات قرآن بررسي شده است؛ سپس به ادعاي اصلي اين مقاله يعني پيوند تبيين‌هاي انسان‌محورانه از وحي با نوعي از نگرش سلبي در الهيات دوره جديد پرداخته‌ شده و سرانجام نشان داده شده است كه اعتدال ميان تشبيه و تنزيه در معارف اسلامي به چنين نتايجي منجر نمي‌شود.